บทที่ 3 จาก 8 · ราว 5 นาที
ทำไมยิ่งรัก ยิ่งหึง
ในแชทไม่มีอะไรเลย แต่เขาก็ยังเลื่อนต่อ
คืนวันอังคารปลายเดือนสิงหาคม 5 ทุ่มกว่า บอยเปิดประตูห้องเช่าเข้ามาทั้งเสื้อกันฝนที่ยังหยดน้ำ แอนอยู่ในห้องน้ำ บนเตียงที่ผ้าปูยับมีโทรศัพท์ขายของของเธอวางหงาย หน้าจอเปิดแชทค้างไว้ ข้อความล่าสุดเขียนว่า "ได้ของแล้วครับ สวยเหมือนคนขายเลย" ข้างกันมีแก้วชาที่เธอชงไว้ให้เขา เย็นไปนานแล้ว

ปี 2567 บอยไม่ย้ายตามคลังสินค้าไปฉะเชิงเทรา เขาออกจากงานหัวหน้ากะเพื่ออยู่ใกล้แม่ แล้วมาขี่ส่งอาหาร แอนจัดห้องเช่าที่ปากเกร็ดไว้ไลฟ์ขายเสื้อผ้ามือสองญี่ปุ่นทุกคืน
บอยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนแชทย้อนไป 3 เดือน พี่ต้นเป็นลูกค้าประจำ ซื้อแทบทุกอาทิตย์ ในแชทมีแต่ออร์เดอร์ ที่อยู่ เลขพัสดุ กับคำว่า "ขอบคุณค่ะพี่ต้น" และสติกเกอร์หัวใจของแอน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น เขายังเลื่อนต่อ
แอนออกมาทั้งผ้าเช็ดผมพันหัว บอยยังถือโทรศัพท์ของเธออยู่ "ไอ้ต้นนี่ใคร"
"ลูกค้า"
"ลูกค้าอะไรส่งหัวใจ"
"ก็ส่งให้ทุกคนแหละ ขายของมันก็งี้" แอนตอบ มือยังขยี้ผมอยู่
"บล็อกไปเลย"
แอนรับโทรศัพท์คืน แล้วกดบล็อกพี่ต้นต่อหน้าเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ ยอดขายหายไปราวเดือนละ 2,000 บาท หลังคืนนั้นเธอเริ่มตั้งรหัสโทรศัพท์ขายของ และเวลาบอยถามว่าวันนี้เป็นไงบ้าง คำตอบที่ได้คือ "ก็เรื่อยๆ"

ทำไมหึงทั้งที่ไม่เจออะไรเลย
มีการทดลองหนึ่งให้คนทำงานคู่กับคู่หูที่เพิ่งรู้จัก แล้วจัดฉากให้คู่หูหันไปเลือกทำงานกับคนอื่นแทน ผลคือยิ่งคนที่ถูกทิ้งรู้สึกว่าค่าของตัวเองลดลงมาก ก็ยิ่งหึงมาก1
ปีนี้มีหลายเดือนที่แอนขายได้ 25,000 ส่วนบอยได้ 18,000 เขาขี่รถวันละ 10 ชั่วโมงแต่เห็นยอดโอนค่าของเธอเพิ่มขึ้น ไม่มีใครพูดเรื่องเงินนี้ออกมา
เวลาลูกค้าชมแอน บอยกลับได้ยินคำถามถึงตัวเองว่า ถ้าเธอหาเงินได้มากกว่า เธอยังต้องการเขาอยู่ไหม ลา โรชฟูโกเคยตั้งข้อสังเกตถึงความรักตัวเองที่ปะปนอยู่ในความหึง2 บอยอาจใช้ข้อสังเกตนั้นทำความเข้าใจตัวเองได้ ส่วนยอดขายที่แอนเสียไป เขายังต้องรับฟังและรับผิดชอบกับเธอ
นักจิตวิทยาการปรึกษาที่มาคุยในรายการของ Alljit อธิบายว่า ความระแวงที่ตรวจทุกทางแล้วไม่เจออะไรแต่ยังหยุดไม่ได้ อาจเกี่ยวกับความกลัวว่าจะถูกทิ้ง ความเจ็บเก่า หรือรักที่มีเงื่อนไข3 บอยนึกถึงแฟนเก่าที่ไปคบผู้ชายมีรถ แอนรู้เรื่องนั้น แต่เธอไม่ได้เป็นคนทิ้งเขา ส่วนคนที่เคยถูกนอกใจจริงต้องได้เวลาและการกระทำที่ช่วยสร้างความไว้ใจกลับมา3
หลังคำขอโทษ ยังเหลืออะไรต้องคุย
แอนยังต้องตอบลูกค้าที่ถามว่าทำไมพี่ต้นทักร้านไม่ได้ เธอตอบว่าโทรศัพท์มีปัญหา แล้วหยุดไลฟ์เร็วกว่าเดิม 1 คืน
3 อาทิตย์ต่อมา ตี 1 ครึ่ง บอยนั่งรอออร์เดอร์สุดท้ายหน้าร้านข้าวมันไก่ เขาอัดเสียงหาแอน ลบทิ้ง 2 รอบ รอบที่ 3 ถึงกดส่ง "เรารู้ว่าไม่ได้มีอะไรกับพี่ต้นนะ แต่ตอนนั้นโมโห ก็เลยเอาเรื่องลูกค้ามาพูด" เขาเงียบไปช่วงหนึ่งก่อนเติมว่า "เราอายเรื่องเงินด้วย"
แอนตอบตอน 7 โมงเช้าว่า "กลับมากินข้าวด้วย" ตอนบอยลุกจากที่นอน ข้าวในหม้อยังอุ่น เธอถามว่าจะเอาไข่ไหม ก่อนบอกว่าเรื่องลูกค้าให้ถามเธอ ไม่ต้องหยิบโทรศัพท์ไปดูเอง บอยพยักหน้า พี่ต้นยังถูกบล็อก และแอนยังไม่คิดจะเอารหัสโทรศัพท์ออก
วันถัดมาเขาเห็นเธอพิมพ์สติกเกอร์หัวใจให้ลูกค้าอีกคน นิ้วของเขาแตะอยู่ตรงขอบเตียง ก่อนลุกไปเปลี่ยนเสื้อกันฝน แอนไม่ได้เงยหน้ามาดูว่าเขาหยิบโทรศัพท์หรือเปล่า
จุดสำคัญของบทนี้
- ความอายเรื่องเงินอยู่ในคำกล่าวหาของบอย แต่ไม่ได้เป็นสิ่งที่แอนต้องชดใช้
- บอกความกลัวได้แล้ว ยังเหลือยอดขายและความไว้ใจที่เสียไป
จบบทที่ 3
ทำไมยิ่งรัก ยิ่งหึง
คำถามท้ายบท
“ครั้งล่าสุดที่หึง ช่วงนั้นเรากำลังรู้สึกด้อยเรื่องอะไรอยู่”
คำตอบเก็บไว้ในเครื่องหรือบัญชีของคุณ ไม่ส่งให้ AI อ่าน
แหล่งอ้างอิงของบทนี้ (3)
- DeSteno, D., Valdesolo, P., & Bartlett, M. Y. (2006). Jealousy and the threatened self: Getting to the heart of the green-eyed monster. Journal of Personality and Social Psychology, 91(4), 626–641. ลิงก์
- La Rochefoucauld, F. de. Réflexions ou sentences et maximes morales, maxime 324. Project Gutenberg eBook #14913 (French). ถ้อยคำภาษาไทยในเล่มนี้แปลเองจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ลิงก์
- Alljit ร่วมกับ วันเฉลิม คงคาหลวง นักจิตวิทยาการปรึกษา. (2021, 13 ตุลาคม). ระแวงแฟน มากไป ไม่มีความสุขเลย นักจิตวิทยาช่วยที. Alljit Blog. ตอนพอดแคสต์: เราระแวงแฟนมากไป ไม่มีความสุขเลย นักจิตวิทยาช่วยที (2021, 24 เมษายน) https://www.youtube.com/watch?v=80ga751oAjQ ลิงก์
