ตี 1 ครึ่ง เอกหลับไปตั้งแต่ 4 ทุ่ม หัวถึงหมอนไม่ถึง 5 นาทีก็กรนเบาๆ เหมือนทุกคืน นุ่นนอนหงายอยู่ข้างๆ คิดเลขชุดเดิมเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ค่าผ่าตัด 38,000 เงินเก็บ 11,000 วงเงินบัตรเหลือ 20,000 เงินเดือนออกอีก 9 วัน

นุ่นอายุ 34 เป็นพนักงานบัญชีบริษัทขนส่งแถวบางนา ผ่อนทาวน์เฮาส์ที่สมุทรปราการเดือนละ 9,800 เอกอายุ 38 เป็นช่างแอร์รับงานเอง ภูมิลูกชายวัย 6 ขวบหลับอยู่บนฟูกปลายเตียง

เรื่องเริ่มตอน 2 ทุ่ม แม่โทรมาจากสุพรรณบุรีระหว่างที่นุ่นล้างจาน “หมอบอกพ่อต้องผ่าต้อกระจกข้างขวา รอโรงพยาบาลรัฐก็อีกหลายเดือน เอกชนเขาว่า 38,000”

แม่ยังไม่ทันถามว่าจะเอายังไง นุ่นก็ตอบไปแล้ว “ไม่เป็นไรแม่ เดี๋ยวหนูจัดการเอง” วางสายแล้วเธอล้างจานต่อจนเสร็จ ไม่ได้เล่าให้เอกฟัง

คืนแรกมักเป็นเรื่องของกลางวัน

งานติดตามคนนอนดี 412 คนในอังกฤษ ประเมินว่าใน 1 ปี ราว 1 ใน 3 เจอช่วงหลับยากระยะสั้น1 ไม่ได้บอกสาเหตุของนุ่น เธอยังไม่ได้ถามค่าผ่าตัดกับโรงพยาบาล และไม่รู้จะบอกเอกอย่างไรหลังรับปากแม่

คืนที่ 2 เกือบตี 2 นุ่นหยิบโทรศัพท์มาค้นว่า นอนไม่หลับ 2 คืนติดอันตรายไหม บทความแรกเล่าว่าการอดนอนทำอะไรกับหัวใจบ้าง เธออ่านจนจบ วางโทรศัพท์คว่ำ แล้วคิดเลขชุดใหม่ ถ้าหลับตอนนี้จะได้นอน 4 ชั่วโมงครึ่ง

แล้วเธอก็นับหน้าต่างบ้านตรงข้ามที่ไฟยังเปิด ได้ 3 บาน ดีใจนิดหนึ่งที่มีคนอื่นยังไม่นอน แล้วก็รู้สึกผิดที่ดีใจว่าคนอื่นยังไม่นอนเหมือนกัน เธอหันไปมองเอกที่หลับสบาย อิจฉาจนต้องหันหน้าหนี แล้วโกรธตัวเองที่อิจฉาคนที่ต้องตื่นตี 5 ครึ่งไปปีนหลังคาติดแอร์

คืนที่ 4 เริ่มกลัวเตียงตั้งแต่หัวค่ำ

วันพุธ นุ่นส่งใบแจ้งหนี้ผิดลูกค้า หัวหน้าเดินมาถามที่โต๊ะต่อหน้าคนทั้งแผนก “นุ่น ช่วงนี้เป็นอะไรรึเปล่า” นุ่นยิ้มแล้วตอบว่านอนน้อยไปหน่อย ซึ่งจริงแค่ครึ่งเดียว คืนวันศุกร์เธอยังไม่ทันขึ้นเตียง แค่ 3 ทุ่มระหว่างอาบน้ำให้ภูมิ ท้องก็เริ่มเกร็งแล้ว คืนนี้จะเป็นอีกไหม

แบบจำลองหนึ่งอธิบายว่าความกังวลก่อนนอนเพิ่มความตื่นตัว แล้วการจับตาว่าจะหลับไหมก็เพิ่มความกังวลเรื่องนอน2 นุ่นยังคิดเรื่องเงิน และพอคืนที่ 4 เธอก็กลัวคืนที่ 5 ด้วย

สิ่งที่ช่วยนุ่นจริงๆ

คืนวันเสาร์ นุ่นหลับคาโซฟาตอน 4 ทุ่มครึ่งระหว่างดูการ์ตูนกับภูมิ แบบจำลองการนอนอธิบายทั้งแรงง่วงที่สะสมขณะตื่นและนาฬิกาในร่างกายที่เปลี่ยนตามรอบวัน3

บ่ายวันอาทิตย์ นุ่นนั่งขั้นบันได โทรหานนท์ น้องชายวัย 30 ที่ทำงานโรงงานระยอง เธอเล่าเรื่องตาพ่อแล้วถามว่าออกด้วยกันได้เท่าไร ปลายสายเงียบจนนุ่นเกือบพูดว่าไม่เป็นไรอีก นนท์บอกช่วยได้แต่ต้องผ่อน 2 เดือน นุ่นอยากถามว่าทำไมเดือนก่อนน้องยังมีเงินซื้อของ แต่บอกแค่ขอให้ส่งวันไหนแน่นอน น้องให้คำตอบทันทีไม่ได้

เอกกลับเข้าบ้านตอนเธอวางสาย ถามว่าแม่โทรมาหรือ นุ่นบอกว่าคุยกับน้อง แล้วจึงเล่าเรื่องเงินที่ยังขาด เอกถามว่าค่าผ่าตัดจ่ายเมื่อไร เธอไม่รู้ ต้องโทรถามก่อนอีกครั้ง ส่วนการหลับยากต่อเนื่อง เล่าถึงการไปหาหมอในบทที่ 8

เงินยังไม่ครบและนนท์ยังไม่ให้วันโอน หลายสัปดาห์ต่อมานุ่นก็ยังมีคืนที่หลับยาก คืนที่เอกถามว่าเป็นอย่างไร เธอบางทีก็บอกว่าไม่มีอะไรเพราะไม่อยากเริ่มคิดยอดใหม่ มีคืนหนึ่งเสียงกรนของเขาเงียบไปแวบแล้วดังต่อ เธอหันไปมอง ก่อนกลับมานับหน้าต่างบ้านตรงข้าม