ทำไมเจ็บแล้ว ยังไม่ไป

วันที่ 25 เงินเดือนออก ร้านส้มตำตรงข้ามโรงงานในนิคมโรจนะ นกเล่าให้เจี๊ยบเพื่อนร่วมไลน์ผลิตฟังเป็นรอบที่เท่าไรก็จำไม่ได้แล้ว ว่าเดือนนี้ตั้มหักเงินเดือนเธอไป 6,000 ให้น้องชายเขาไปดาวน์มอเตอร์ไซค์ เจี๊ยบวางช้อนลง "แล้วแกจะอยู่ทำไมอะนก"

นกอ้าปากจะตอบว่า "ก็รัก" แต่คำนั้นไม่ยอมออกมา ประโยคที่หลุดออกไปคือ "รถยังผ่อนไม่หมด" แล้วทั้ง 2 คนก็หัวเราะ ดังเกินไปหน่อย

นกอายุ 36 ทำงานไลน์ผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ กะละ 12 ชั่วโมง ตั้มอายุ 39 เป็นช่างซ่อมบำรุงโรงงานเดียวกัน อยู่ด้วยกันมา 7 ปีโดยไม่ได้แต่งงาน กระบะที่ตั้มขับเป็นชื่อนก ผ่อนเดือนละ 9,800 เหลืออีก 22 งวด บัตรเงินเดือนของเธออยู่ในกระเป๋าตังค์เขา "เดี๋ยวพี่จัดการให้" ในวงเหล้าเขาเคยพูดกับเพื่อนว่า "นกมันโง่เรื่องเงิน ให้มันถือไม่ได้"

เวลาโกรธ ตั้มเงียบใส่หลายวัน และนกเป็นฝ่ายขอโทษก่อนทุกครั้ง แม่ของนกที่สุพรรณบุรีรักตั้มมาก สงกรานต์ทุกปีเขาให้แม่ 2,000 ไม่เคยขาด ทุกวันที่ 25 นกพิมพ์แผนจะไปไว้ในโน้ตมือถือ แล้วลบทิ้งก่อนนอน บอกตัวเองว่าหลังผ่อนรถหมดค่อยว่ากัน

ทำไมคำว่ารักถึงติดคอ

คุณหมอที่มาคุยในรายการ Love Life Balance ของ Alljit ชวนถามตัวเองว่าทำไมยังไม่เลิก และใช้ความติดขัดตอนตอบเป็นจุดเริ่มดูว่ากำลังฝืนอยู่หรือเปล่า1 คำตอบสะดุดของนกยังไม่ตัดสินทุกอย่าง เธอยังรักตั้มในวันที่เขาคุยดีๆ และยังมีรถชื่อเธอ เงินเดือนที่เข้าบัตรในกระเป๋าเขา กับห้องที่ต้องกลับไปหลังเลิกกะ

รายการคุยกับนักจิตวิทยาของ Alljit ชวนสำรวจทั้งสิ่งที่ทำให้อยู่ต่อและความกลัวเมื่อชีวิตไม่มีอีกคน2 สำหรับนก เรื่องเหล่านี้ติดอยู่กับค่าใช้จ่ายจริง เจี๊ยบถามว่ารถเหลือเท่าไร นกตอบได้ทันทีว่า 22 งวด แต่เมื่อเพื่อนถามต่อว่าถ้าตั้มไม่ช่วยผ่อนจะทำอย่างไร นกกลับหยิบช้อนขึ้นมา เธอยังไม่มีคำตอบที่พาตัวเองออกไปได้

ประโยคที่ทำให้คนอยู่ต่ออีกหลายปี

วันอาทิตย์ แม่โทรมาถามว่ากินข้าวยัง แล้วพูดประโยคที่นกได้ยินมาทั้งชีวิต "ชีวิตคู่มันก็สุขบ้างทุกข์บ้างแหละลูก อดทนเอา" ในรายการเดียวกันอีกตอนหนึ่ง นักจิตวิทยาชี้ประโยคนี้ไว้ตรงๆ ว่าเป็นคำที่คนพูดกันจนชิน และพาให้คนอยู่ต่อได้อีกหลายปี3

คำถามเรื่องเงินทำให้นกอยากกลับไปทำงานแทนคุยต่อกับเจี๊ยบ เธอบอกว่าจะเข้าไลน์สายแล้ว ทั้งที่ยังเหลือเวลา

คืนนั้น 4 ทุ่ม ตั้มหลับไปแล้ว นกเปิดบัญชีออมทรัพย์ชื่อตัวเองในมือถือ โอนเงินโอทีเข้าไป 500 บาท เป็นเงินก้อนแรกที่ตั้มไม่รู้ แล้วพิมพ์เหตุผลจริงลงในโน้ต คราวนี้ไม่ลบ

• กลัวแม่ถามว่าตั้มไปไหน
• กลัวห้องเงียบตอน 4 ทุ่ม
• กลัวว่าอายุ 36 แล้วจะไม่มีใคร

ต้นเดือนตุลาคม นกยังไม่ได้ไปไหน เงิน 500 บาทนั้นยังอยู่ในบัญชี และยังไม่มีใครรู้

คำดูถูกกับการยึดบัตรเงินเดือนไม่กลายเป็นเรื่องยอมรับได้เพราะนกยังอยู่ ความรัก หนี้ ความกลัว และที่พักอาจติดกันจนแยกยาก การคุยกับนักจิตวิทยาอาจช่วยทำความเข้าใจเหตุผลเหล่านี้2 ถ้าจะขอความช่วยเหลือหรือเตรียมแผน นกยังต้องดูด้วยว่าตั้มเข้าถึงโทรศัพท์และเงินส่วนไหน ไม่ใช่ทุกคนจะเก็บเงินหรือโน้ตลับได้โดยปลอดภัย

วันเงินเดือนออกครั้งถัดมา เจี๊ยบไม่ถามว่าจะไปเมื่อไร เธอถามว่าวันนี้นั่งด้วยกันได้ไหม นกพยักหน้า แต่ยังเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋า เมื่อเห็นรถตั้มเลี้ยวเข้าหน้าโรงงาน เธอหยุดเล่าเรื่องที่เริ่มไว้เมื่อครู่