อภัยแล้ว ยังเอาผิดได้ไหม

14 กุมภาพันธ์ 21.10 น. ป้าสมศรีดึงประตูเหล็กของร้านชำ 2 คูหาที่ตลาดบางบัวทองลงมาครึ่งหนึ่งแล้ว ตอนลูกค้าคนสุดท้ายยื่นโทรศัพท์ให้ดู “โอนแล้วนะป้า” เป็นคนที่ 3 ของสัปดาห์ที่พูดแบบนี้ ทั้งที่ยอดในแอปของป้าไม่ขึ้น ป้าอายุ 58 เปิดร้านนี้มา 26 ปี

ป้าพลิกป้ายคิวอาร์ข้างเครื่องคิดเลขขึ้นมาดู ชื่อบัญชีใต้รหัสเป็นชื่อบอย เด็กในร้านวัย 24 ที่อยู่กับป้ามาตั้งแต่อายุ 18 ป้าดาวน์มอเตอร์ไซค์ให้เขา 8,000 ตอนลูกสาวเขาเกิดปีที่แล้ว ป้าใส่ซองให้ 2,000 คืนนั้นป้านั่งเทียบสมุดขายกับยอดเงินเข้าจนตี 1 ทุกวันที่เงินขาดคือวันที่บอยอยู่กะบ่าย

บัญชีเงิน

เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของบอยซึ่งขายส้มตำอยู่หน้าประตูตลาดหิ้วกระเช้าผลไม้มาร้องไห้หน้าร้าน “ป้าให้อภัยมันเถอะ มันมีลูกเล็ก อย่าแจ้งความเลย” แม่ค้าร้านข้างๆ เสริมว่า “ใจดีไว้ก่อนพี่ เดี๋ยวมันก็ได้รับผลเอง” ตกเย็นบอยส่งข้อความเสียงมา “ผมขอโทษถ้าทำให้ป้าเสียใจ ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอานาน”

ป้าเปิดฟัง 2 รอบแล้วกลับไปดูยอดเงิน ข้อความของบอยยังไม่บอกว่าเอาไปเท่าไรและจะคืนอย่างไร งานวิจัยที่ให้ผู้เข้าร่วมประเมินคำขอโทษในสถานการณ์สมมติพบว่า การยอมรับความรับผิดและการเสนอแก้ไขได้รับความสำคัญสูงกว่าการขอให้ยกโทษ1 ผลนั้นไม่ใช่สูตรให้บอยท่องคำขอโทษ แต่คำถามของป้ายังต้องได้คำตอบที่ชัดกว่าความเสียใจในข้อความเสียง

บอยเขียนลงสมุดของร้าน “ผมเอาเงินที่ลูกค้าโอนให้ร้านไป 63,400 บาท ตั้งแต่ตุลาคมถึงคืนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมจะคืนเดือนละ 3,000” แล้วเซ็นชื่อ ทั้งคู่ไปลงบันทึกข้อตกลงที่โรงพัก ป้าไม่ให้เขาทำงานต่อ ต้นเดือนมีนาคมเขาวางเงินสด 10,000 ในกล่องสังกะสีเป็นก้อนแรก เธอนับต่อหน้าเขา แม้เขาจะบอกว่านับมาแล้ว

บัญชีใจ

ป้าเกือบส่งรูปคิวอาร์ลงกลุ่มตลาดเพื่อหยุดคำถามว่าบอยหายไปไหน แต่ยังไม่ได้ส่ง เธอไม่โพสต์หน้าเขาและยังทักแม่เขาตอนเช้า มีคนว่าป้าใจร้ายที่ไล่เด็ก อีกคนว่าโง่ที่ไม่เอาเรื่องให้หนักกว่า แม่ของบอยเลิกขายส้มตำให้ป้า บางวันป้าฝากคนอื่นซื้อทั้งที่อยากเดินไปถามเองว่าโกรธอะไรเธอ

ขงจื๊อตอบคำถามเรื่องตอบแทนความแค้นด้วยความดีว่า แล้วจะเอาอะไรตอบแทนความดี จงตอบแทนความแค้นด้วยความตรง และตอบแทนความดีด้วยความดี ซึ่งเราแปลเองจากจีนโบราณ2 สมุดของป้าเก็บยอดไว้ตามจริง แต่ความรู้สึกไม่ได้ตรงเป็นช่องแบบสมุด วันไหนบอยไม่รับสาย เธอยังอยากให้คนในตลาดเห็นว่าเขาทำอะไรไว้

5 กรกฎาคม

ยอดคืนถึงวันนี้ มีนาคม 10,000 เมษายน 3,000 พฤษภาคม 3,000 มิถุนายน 1,500 กรกฎาคมยังไม่มา รวม 17,500 จาก 63,400 วันที่ 5 ของทุกเดือนป้าโทรเอง เดือนนี้โทรจนสายตัดแล้ววางสมุดข้างเครื่องคิดเลข ลูกค้ารอถามราคาไข่ เธอจึงขายไข่ก่อน แล้วพับมุมหน้าที่มีลายมือบอยกลับไว้ใต้ลิ้นชัก