บทที่ 3 จาก 8 · ราว 6 นาที
ยังโกรธอยู่ ผิดไหม
ข้อความตอนตี 2 กับลูกค้าที่ไม่ได้คืนมา
ร้านข้าวต้มใกล้รถไฟฟ้าอ่อนนุช เย็นวันศุกร์ 18.40 น. มิ้นท์ อายุ 31 ประสานงานฝ่ายขายให้บริษัทกระเบื้องแถวอโศกมาได้ 4 เดือน พี่ต่าย อายุ 44 เป็นรุ่นพี่จากที่ทำงานแรก มีลูก 2 คน
มิ้นท์ (ยื่นโทรศัพท์ข้ามโต๊ะ) ดูนี่พี่ วันจันทร์เมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน 8.52 ก่อนประชุม ฝ้ายส่งสติกเกอร์เข้ากลุ่มแผนก ยินดีกับว่าที่คุณแม่มิ้นท์ด้วยน้าาา ตอนนั้นเราท้องได้ 9 อาทิตย์ ยังไม่ได้บอกใครนอกจากมัน

พี่ต่าย (อ่านจนจบ คว่ำโทรศัพท์ แล้วตักปลาใส่ชามให้) กลุ่มนี้มีกี่คน
มิ้นท์ 27 คน รวมหัวหน้า 9.30 หัวหน้าเรียกเข้าห้อง ถามคำแรกว่าจะลาคลอดช่วงไหน ลูกค้าเจ้าใหญ่ไตรมาสแรกใครจะดู เมื่อวานเพิ่งประกาศว่าเจ้านั้นไปอยู่กับพี่โอ๋ เราผ่านโปรแบบเฉียดๆ วันที่ 119 ก็จริง แต่งานที่ย้ายมาเพื่อทำหลุดไปแล้ว
พี่ต่าย แล้วฝ้ายว่าไง
มิ้นท์ ส่งหมีโค้งมา บอกขอโทษนะแก ตื่นเต้นไปหน่อย ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ ใครๆ ก็ว่าเขาหวังดี แม่ยังบอกเลยว่าก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องบอกเอง (เขี่ยข้าวต้มในชาม) งานนี้ฝ้ายก็เป็นคนฝากเข้านะพี่ โกรธมันแล้วรู้สึกเหมือนคนเนรคุณ
พี่ต่าย พี่ไม่รู้ว่าฝ้ายคิดอะไร ตอนพี่ฝากเพื่อนเข้าทำงาน พี่ก็เคยเผลอคิดว่าพูดแทนเขาได้ แต่เรื่องท้องกับเรื่องลูกค้านี่ มันของมิ้นท์ จะบอกใครตอนไหน ฝ้ายควรถามก่อน
มิ้นท์ แต่เราตอบมันไปแล้วว่าไม่เป็นไรแก แปะหัวใจด้วย (หัวเราะแห้งๆ) กดส่งปุ๊บก็เกลียดตัวเองเลย
พี่ต่าย โกรธได้ ไม่ต้องรีบหาย พี่เองยังไม่หายเลย ตอนท้องคนแรก แม่สามีประกาศกลางงานศพป้าข้างบ้าน ต่อหน้าคนทั้งศาลา 9 ปีแล้ว ทุกวันนี้กินข้าวด้วยกันได้ แต่ถ้าถามว่าให้อภัยหมดหรือยัง ก็ยังไม่เชิง (หันไปเรียกน้ำแข็งเพิ่ม)
มิ้นท์ (เงียบไปพักหนึ่ง) พี่ เมื่อคืนตี 2 เราพิมพ์ข้อความไว้ในโน้ต จะส่งเข้ากลุ่มเดียวกันนั่นแหละ ว่าฝ้ายแอบไปสัมภาษณ์บริษัทคู่แข่งมา 2 รอบแล้ว ลบไปทีนึง แล้วก็พิมพ์ใหม่ ยังอยู่ในเครื่องเลย

พี่ต่าย ถ้าส่งอันนั้นไป มิ้นท์อยากให้เกิดอะไร
มิ้นท์ ก็มันเรื่องจริงนะพี่ ฝ้ายไปสัมภาษณ์จริงๆ
พี่ต่าย พี่เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง แต่ถ้าคนทั้งแผนกรู้แล้ว มิ้นท์อยากให้มันไปถึงตรงไหน
มิ้นท์ (นิ่งไปนาน) อยากให้มันรู้ว่าเป็นยังไง ตอนเรื่องของตัวเองไปโผล่ในกลุ่ม 27 คน
พี่ต่าย พี่กลัวว่าเขาจะคุยกันแต่เรื่องที่มิ้นท์โพสต์ เรื่องลูกค้าที่หลุดก็หายไปอีก พี่ก็อยากให้ฝ้ายรู้เหมือนกัน แต่มันรู้จากอันนี้ไหม พี่ไม่แน่ใจ (คีบผักกาดดองใส่ชามตัวเอง)
มิ้นท์ แล้วจะให้ทำเป็นไม่มีอะไรเหรอ
พี่ต่าย ไม่ใช่ทำเหมือนไม่มีนะ ลองบอกเรื่องลูกค้าก่อนดีไหม แต่พี่ไม่รู้หรอกว่าพูดแล้วจะได้กลับมา
มิ้นท์ ยังไง
พี่ต่าย อย่างที่เล่าให้พี่ฟังนี่แหละ เรื่องนั้นมิ้นท์อยากเป็นคนบอกเอง แล้วงานก็ย้ายไปแล้ว ไม่ต้องแปะหัวใจถ้ายังไม่อยากแปะ
มิ้นท์ แม่เร่ง
พี่ต่าย พี่พูดง่ายเนอะ พี่ไม่ได้เป็นคนรับสายแม่ (เลื่อนชามที่ยังเหลือปลาเข้ามา) พี่เคยบอกแม่สามีว่าไม่เป็นไรเหมือนกันแล้วกลับมาบ่นกับผัว เอาเถอะ กินก่อน เดี๋ยวพี่เล่าเรื่องตัวเองยาวอีก
เช้าวันจันทร์ 7.10 น. บนรถไฟฟ้าที่เบียดจนถือโทรศัพท์ได้มือเดียว มิ้นท์ลบข้อความตอนตี 2 แล้วพิมพ์หาฝ้าย “เรื่องนี้เราอยากเป็นคนบอกเอง แล้วมันทำให้เราไม่ได้ดูลูกค้าเจ้าใหญ่” ฝ้ายอ่านทันที อีก 3 ชั่วโมงจึงตอบ “โอเค ขอโทษจริงๆ” มิ้นท์อยากถามว่าขอโทษเรื่องไหน แต่พี่โอ๋ทักมาขอไฟล์ลูกค้า เธอต้องส่งไฟล์ให้ก่อน
บัตเลอร์มองความขุ่นเคืองเมื่อถูกทำร้ายเป็นสิ่งที่ช่วยสู้กับการทำร้าย และเตือนการใช้เกินเหตุหรือเอาไปแก้แค้น1 เมอร์ฟีชี้ถึงความนับถือตัวเองที่อยู่ในความขุ่นเคือง และสิ่งที่อาจเสียไปเมื่อรีบให้อภัย2 แนวทางส่งเสริมการให้อภัยที่อ้างถึงในเล่มให้พื้นที่กับการรับรู้ความโกรธก่อน ไม่ได้เริ่มจากสั่งให้ความรู้สึกหายไป3 สำหรับมิ้นท์ เธอเพิ่งบอกได้ว่าฝ้ายทำให้เสียอะไรไป
ผ่านไปอีก 2 สัปดาห์ ทั้งคู่ยังกินคนละโต๊ะ เมื่อฝ้ายขาดประชุม คำขอให้ส่งบันทึกก็ยังมาถึง มิ้นท์ต้องตัดสินใจเรื่องงานในวันที่ยังโกรธ โดยไม่รู้ว่าความสัมพันธ์จะกลับมาใกล้กันได้เท่าเดิมไหม
จุดสำคัญของบทนี้
- มิ้นท์บอกฝ้ายว่าเสียอะไรไป โดยไม่ส่งเรื่องสัมภาษณ์งานเข้ากลุ่ม
- คำขอโทษมาแล้ว ลูกค้ายังอยู่กับคนอื่น และทั้งคู่ยังต้องทำงานร่วมกัน
จบบทที่ 3
ยังโกรธอยู่ ผิดไหม
คำถามท้ายบท
“ถ้าเขาไม่ได้ตั้งใจ คุณยังเสียอะไรไปบ้าง”
คำตอบเก็บไว้ในเครื่องหรือบัญชีของคุณ ไม่ส่งให้ AI อ่าน
แหล่งอ้างอิงของบทนี้ (3)
- Butler, J. (1726). Fifteen sermons preached at the Rolls Chapel: Sermon VIII 'Upon resentment' and Sermon IX 'Upon forgiveness of injuries' (IX paras. 2, 12-13). In The whole works of Joseph Butler (William Tegg, 1850). Wikisource. ถ้อยคำไทยในเล่มถอดความเองจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ (our rendering) ลิงก์
- Murphy, J. G. (1988). Forgiveness and resentment. In J. G. Murphy & J. Hampton, Forgiveness and mercy (pp. 14-34). Cambridge University Press. ถอดความ ไม่ได้ยกคำพูดตรง ลิงก์
- Baskin, T. W., & Enright, R. D. (2004). Intervention studies on forgiveness: A meta-analysis. Journal of Counseling & Development, 82(1), 79-90. (นิยามการให้อภัย ความต่างจากการแก้ตัวแทน การลืม และการคืนดี; บทคัดย่อสรุปการทดลอง 9 ชิ้น รวม 330 คน แยกแบบมุ่งให้ตัดสินใจ แบบผ่านกระบวนการเป็นกลุ่ม และแบบผ่านกระบวนการรายคน เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม แบบมุ่งให้ตัดสินใจไม่พบผลต่อการให้อภัยและสุขภาพใจ ส่วนแบบผ่านกระบวนการพบผลในงานที่รวมมา ไม่ใช้ระยะเวลาเป็นเกณฑ์ให้ผู้อ่าน) ถอดความ ไม่ได้ยกคำพูดตรง ลิงก์
