บทที่ 8 จาก 8 · ราว 5 นาที
วันที่วงวนกลับมา และเมื่อไรควรคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
วงวนกลับมาได้ ครั้งนี้เมย์จับได้ในคืนที่ 3
ตี 3 อีกแล้ว เป็นสัปดาห์ที่ 3 ติดกัน เมย์ อายุ 31 คนเดิมจากบทแรก ฝ่ายการตลาดบริษัทคอร์สเรียนออนไลน์แถวอารีย์ นอนมองเพดานห้องคอนโดแถวสะพานใหม่ที่ยังผ่อนอยู่เดือนละ 8,900 บาท กลางวันเธอกินข้าวไม่ลง แต่ยังสั่งชานมไข่มุกทุกบ่าย บ่าย 3 วันอังคารที่ผ่านมา เธอร้องไห้ในห้องน้ำออฟฟิศ เปิดก๊อกทิ้งไว้ให้เสียงน้ำกลบ
ถ้าตกงานตอนนี้ แม่จะอยู่ยังไง
มีเรื่อง 2 อย่างเกิดขึ้นไล่เลี่ยกัน ทีมของเธอกำลังถูกควบรวม พี่โอ๋ย้ายไปอยู่อีกแผนก หัวหน้าคนใหม่กำลังเลือกว่าใครจะได้อยู่ต่อ ส่วนแม่วัย 63 ที่นครสวรรค์ลื่นล้มในห้องน้ำจนข้อมือหัก ทุกคืนวันศุกร์เมย์ขับรถขึ้นไป 3 ชั่วโมงครึ่ง เย็นวันอาทิตย์ขับกลับลงมา
ทำไมมันกลับมา
นิสัยคิดวนอาจกลับมาเมื่อเจอบริบทเดิมหรือแรงกดดันใหม่1 เมื่อก่อนเมย์อยู่กับมันเป็นปีโดยไม่รู้ตัว ครั้งนี้เธอรู้ตัวคืนที่ 3 แต่ยังหยุดไม่ได้
เช้าหลังคืนนั้น เธอเปิดลิ้นชัก หยิบกล่องลูกอมเหล็กใบเล็กออกมา ข้างในเป็นโน้ตที่เขียนไว้ในสัปดาห์ที่ชีวิตเบา “เมย์ ถ้าอ่านอันนี้ แปลว่ามันกลับมา จดก่อน แล้วโทรหาพี่หนิง” เธอทำทั้ง 2 อย่าง พี่หนิงรุ่นพี่สมัยมหาวิทยาลัยฟังเธอร้องไห้อยู่ 40 นาที เมย์รู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่พอวางสายก็ยังนอนไม่ได้

เมื่อไรควรคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
หน่วยงานสาธารณสุขของอังกฤษแนะนำให้ไปพบแพทย์ เมื่อเจอข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้23 เมย์ตรงทุกข้อ
- รู้สึกว่ารับมือกับความกังวลเองไม่ไหว
- สิ่งที่ลองทำเองแล้วไม่ช่วย
- ความกังวลเริ่มกระทบชีวิตประจำวัน
ข้อสุดท้ายเห็นชัดที่สุด เธอบอกราคาลูกค้าผิดอีกแล้ว และกินข้าวกลางวันไม่ลงมา 2 สัปดาห์ เมย์เลือกไปคุยกับผู้เชี่ยวชาญ หนังสือเล่มนี้มีเรื่องอ่านและแบบฝึกไว้ชวนสังเกตตัวเอง เธอไม่จำเป็นต้องอ่านทุกบทหรือทำทุกอย่างให้ครบก่อนจะขอความช่วยเหลือ
สิทธิ์ประกันสังคม กับคลินิกแถวอารีย์
เมย์ไปโรงพยาบาลตามสิทธิ์ประกันสังคมก่อน รอคิว 3 ชั่วโมง ได้คุยกับแพทย์ 7 นาที แพทย์ส่งต่อให้นักจิตวิทยาของโรงพยาบาล คิวว่างเดือนหน้า เธอรอไม่ไหว เลยจองนักจิตวิทยาที่คลินิกเอกชนแถวอารีย์ ครั้งละ 1,500 บาท 50 นาที เธอบอกแม่ว่าไป “หาหมอเรื่องนอนไม่หลับ” ซึ่งจริงแค่ครึ่งเดียว
ครั้งแรก เมย์พกโน้ตจากกล่องลูกอมไป นักจิตวิทยาขอให้จดวงวน เธอยื่นบันทึก 5 เดือนให้แล้วพูดว่า “อันนี้จดแล้วค่ะ” อีกฝ่ายอ่านแล้วถามว่าเมื่อคืนได้นอนกี่ชั่วโมง และวันไหนต้องขับรถไปหาแม่ เมย์ไม่ค่อยอยากตอบเรื่องขับรถ เพราะรู้ว่ากำลังฝืน แต่บันทึกก็ทำให้เห็นคืนที่นอนน้อยตรงกับวันที่ขึ้นรถ เธอเริ่มเล่าส่วนนั้นด้วย

หลังไป 2 ครั้ง เรื่องควบรวมทีมยังไม่มีคำตอบ เฝือกแม่จะถอดในอีก 2 สัปดาห์ บางคืนเมย์ตื่นตี 5 แต่บางคืนยังตี 3 นัดคลินิกครั้งต่อไปชนกับวันที่ต้องพาแม่ไปโรงพยาบาล เธอโทรขอเปลี่ยนเวลาและถามค่าครั้งถัดไปด้วย กลับไปหาชื่อคนที่ช่วยพาแม่ได้ในโทรศัพท์ ยังไม่กล้ากดโทรทันที แต่ครั้งนี้จดเรื่องที่จะขอแทนการซ้อมคำขอโทษทั้งหมดในหัว
จุดสำคัญของบทนี้
- เมย์รู้ตัวว่าวนแล้ว แต่ยังรับมือเองไม่พอและขอความช่วยเหลือได้
- บันทึกใช้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ข้อสอบที่ต้องจดให้ครบก่อนพบผู้เชี่ยวชาญ
- งาน แม่ เวลาและค่าคลินิกยังต้องจัดการพร้อมกัน การไปคุยไม่ได้แก้หมดทันที
จบเล่ม
ใจที่คิดไม่หยุด
ยังมีอีก 7 บทที่ยังอ่านไม่จบ
คำถามท้ายบท
“ถ้าความคิดเดิมกลับมาอีก คุณอยากบอกอะไรกับตัวเองในวันนั้น”
คำตอบเก็บไว้ในเครื่องหรือบัญชีของคุณ ไม่ส่งให้ AI อ่าน
แหล่งอ้างอิงของบทนี้ (3)
- Watkins, E. R., & Nolen-Hoeksema, S. (2014). A habit-goal framework of depressive rumination. Journal of Abnormal Psychology, 123(1), 24–34. ลิงก์
- NHS. Get help with anxiety, fear or panic. Page last reviewed 13 July 2026. เข้าถึงเมื่อ 28 กันยายน 2569. ลิงก์
- NHS Every Mind Matters. Anxiety. เข้าถึงเมื่อ 28 กันยายน 2569. ลิงก์
