เลิกงานแล้ว แต่หัวยังไม่เลิก

4 ทุ่ม 40 นาที โอ๋จอดรถหน้าประตูรั้ว บ้านปิดไฟมืดทั้งหลัง เธอไม่ดับเครื่อง เปิดแอร์ทิ้งไว้ แล้วนั่งต่ออีก 20 นาที ตอบไลน์ผู้รับเหมาที่เพิ่งเด้งเข้ามา “เจ๊ ราคาเหล็กเส้นลงได้อีกไหม ไม่งั้นผมไปเจ้าอื่นนะ”

โอ๋อายุ 41 เป็นผู้จัดการฝ่ายขายบริษัทวัสดุก่อสร้างแถวบางบัวทอง เป้าเดือนนี้ 2.4 ล้าน ยังขาด 600,000 ถ้าไม่ถึง โบนัสไตรมาส 45,000 ที่ตั้งใจไว้จ่ายค่าเทอมลูกชายวัย 9 ขวบจะเหลือครึ่งเดียว โอ๋นับ 20 นาทีในรถเป็นเวลาพักก่อนเข้าบ้าน เพราะพอเปิดประตูบ้าน เธอยังมีงานอีกชุดรออยู่ จานในอ่างกับสมุดการบ้านของลูกรอให้เซ็นอยู่

ตัวถึงบ้านแล้ว หัวยังอยู่ที่ไซต์งาน

โอ๋ขึ้นเตียงตอน 5 ทุ่มครึ่ง สามีเข้ากะดึก ในหัวเธอยังขายของอยู่ ซ้อมพูดกับผู้รับเหมา ลองลดราคาเส้นละ 5 บาทแล้วดูว่ายังเหลือกำไรไหม แล้วก็วนกลับมาที่เดิม ถ้าโบนัสไม่เต็ม ค่าเทอม 28,000 จะเอาจากไหน เรื่องนี้เธอบอกสามีไม่ได้ เพราะตอนย้ายลูกไปโรงเรียนเอกชน เธอเป็นคนพูดเองว่าค่าเทอมเดี๋ยวจัดการเอง

ตี 1 15 นาที เธอคว้าโทรศัพท์จะจดอะไรสักอย่างกันลืม แล้วเจอข้อความหัวหน้าที่ส่งมาตอน 00.58 น. “พรุ่งนี้ 8 โมงประชุมยอดนะ” หลังจากนั้นตาสว่างไปจนตี 2

แบบจำลองการนอนอธิบายว่าความกังวลเพิ่มความตื่นตัว และความกลัวหลับไม่ลงก็เพิ่มความกังวลอีก1 โอ๋ถึงบ้านแล้ว แต่ยังตอบราคาลูกค้าในหัว

จดก้าวต่อไป ไม่ใช่จดความกลัว

คืนต่อมาโอ๋ทำตามคลิปที่เพื่อนส่งมา วางสมุดไว้ข้างหมอน เขียนสิ่งที่อยู่ในหัวก่อนนอน เธอเขียนว่า ยอดไม่ถึง ค่าเทอม หัวหน้า แล้วนอนจ้องคำพวกนั้นอยู่จนตี 1 คืนนั้นแย่กว่าเดิม

งาน 5 คืนกับนักศึกษาหลับยาก 33 คน พบว่าผู้เขียนความกังวลพร้อมทางออกมีความคิดวุ่นก่อนนอนน้อยกว่าผู้เขียนแต่ความกังวล2 อีกงานให้คนอายุ 18–30 ปี 57 คนเขียน 5 นาทีก่อนปิดไฟในห้องทดลอง รายการงานข้างหน้าสัมพันธ์กับหลับเร็วกว่ารายการงานที่ทำแล้ว และรายการยิ่งเจาะจงยิ่งหลับเร็ว3

ทั้งคู่ศึกษาคนหนุ่มสาว งานแรกวัดความคิดวุ่น ส่วนอีกงานวัดเวลาหลับเมื่อเขียนรายการ 2 แบบ23 ไม่ได้ตัดสินว่าโอ๋จดถูกหรือผิด ในสมุดยังไม่มีคำตอบว่า ถ้าโบนัสไม่เต็ม เธอจะเริ่มบอกสามีอย่างไร

ยอดยังไม่ถึง แต่ตี 1 เงียบลง

2 สัปดาห์ต่อมา สมุดเล่มเล็กย้ายไปอยู่ในรถ ก่อนดับเครื่อง โอ๋ใช้ 5 นาทีเขียนรายการของพรุ่งนี้ให้เจาะจง เช่น 8 โมงครึ่ง โทรช่างวิทย์เรื่องเหล็ก เสนอส่งฟรีไซต์รังสิต ข้างคำว่าค่าเทอม เธอเขียนว่าวันอาทิตย์คุยกับแฟน ซึ่งเป็นก้าวที่เลี่ยงมาทั้งเดือน เข้าบ้านแล้วสมุดวางบนโต๊ะกินข้าว โทรศัพท์ไปชาร์จในครัว บางคืนเธอยังลุกตอนตี 1 ออกไปเติมรายการบรรทัดเดียว แล้วกลับมานอน

สิ้นเดือนยอดได้ 2.1 ล้าน โบนัสเหลือ 22,500 สามีถอนเงินเก็บมาสมทบค่าเทอมแล้วถามว่าไตรมาสหน้าจะเป็นแบบนี้อีกไหม โอ๋บอกยังตอบไม่ได้ เขาขอดูยอดค่าเรียนที่ต้องจ่ายรอบต่อไป เธอเลื่อนสมุดงานไปข้างๆ แล้วหาใบแจ้งค่าเรียนให้ คืนส่วนใหญ่เบาลงบ้าง แต่บางคืนเธอยังอยู่ในรถ 20 นาทีโดยยังไม่เริ่มเขียนรายการ