ทำไมการถูกหักหลัง ถึงทำให้เราไม่เชื่อใจตัวเอง

วันอาทิตย์ฝนตกปลายเดือนกรกฎาคม 1 ทุ่มกว่า มิ้นท์นั่งอยู่บนโซฟาบ้านแม่ของกอล์ฟที่พนัสนิคม เปิดแบบการ์ดแต่งงานในแท็บเล็ตของกอล์ฟให้แม่เขาเลือก งานแต่งตั้งไว้ 12 ธันวาคม กอล์ฟออกไปซื้อน้ำแข็งหน้าปากซอย แท็บเล็ตเครื่องนั้นเปิดไลน์ของเขาค้างไว้ ข้อความเด้งลงมาจาก "เฟิร์น บัญชี" ว่า "ถึงบ้านยังคะ วันนี้ขอบคุณที่ไปส่งนะ คิดถึงแล้ว"

"ลายนี้สวยนะลูก" แม่ของกอล์ฟชี้ลายถัดไป ตายังไม่ละจากจอ

"ค่ะแม่ สวยค่ะ" มิ้นท์ปัดข้อความนั้นทิ้งด้วยนิ้วเดียว

เธอยิ้มต่ออีก 40 นาที บอกว่าปวดหัว แล้วเรียกแท็กซี่กลับชลบุรีคนเดียว 380 บาท บนเบาะหลัง เธอนับในหัวโดยไม่ได้ตั้งใจ มัดจำสถานที่ 50,000 การ์ด 300 ใบ 9,000 มัดจำฉากกุหลาบหลังเวที 15,000 และเงินเก็บที่ฝากรวมกันมา 6 ปีอีก 280,000

ความเจ็บอีกชั้นตามมาในรถคันนั้น 4 เดือนที่เขาบอกว่า "ปิดยอดสิ้นเดือน กลับดึก" ต้มจืดที่เธออุ่นรอไว้หลายคืน มิ้นท์อายุ 30 ทำงานธนาคาร และจำได้ว่ากอล์ฟเคยโทรคุยกับเธอตอนออกไปหน้าสาขา เธอถามตัวเองซ้ำๆ ว่า "ตอนนั้นเราน่าจะฟังอะไรออกบ้างไหม"

ทำไมคนที่ถูกหลอก ถึงสงสัยตัวเอง

หลังถูกหลอก มิ้นท์ย้อนดูวันที่เคยเชื่อเขา ไม่รู้ว่าความทรงจำไหนยังวางใจได้ งานศึกษากับนักศึกษาที่เพิ่งถูกแฟนนอกใจพบว่า คนที่ประเมินเรื่องนี้ในทางหนักกว่า รวมถึงการโทษตัวเอง มีความทุกข์ใจมากกว่า1 ความเกี่ยวข้องนั้นไม่ได้ทำให้คนถูกหลอกต้องรับผิดชอบที่ตัวเองยังเจ็บ

9 วันหลังจากนั้นมิ้นท์ไม่พูดอะไร กลางคืนเปิดดูตำแหน่งของเขา แอบอ่านแชทตอนเขาหลับ พอถามออกไปในที่สุด กอล์ฟย้อนว่า "แอบดูมือถือเราเหรอ" แล้วคนที่ขอโทษก็กลายเป็นเธอ แม่ของเขาโทรมา "ผู้ชายมันก็งี้แหละลูก การ์ดก็สั่งแล้ว ญาติก็รู้กันหมดแล้ว อภัยให้มันเถอะนะ" ไม่กี่วันต่อมา มิ้นท์ได้ยินตัวเองบอกเพื่อนว่า "เขาคงเหงาตอนเราไปอบรมกรุงเทพฯ"

เชกสเปียร์เขียนกลอนถึงคนรักที่ทำผิดต่อเขา โดยยกหนอนที่อยู่ในดอกตูมหอมหวานเป็นข้อแก้ตัว ก่อนยอมรับว่าการแต่งความผิดให้งามกำลังทำร้ายตัวเขาเอง2 มิ้นท์พูดว่าเขาคงเหงากับเพื่อน แต่พอกลับห้อง ยังตอบไม่ได้ว่าทำไมความเหงาของเขาจึงต้องให้เธอเป็นคนขอโทษเรื่องมือถือ

ให้อภัย กับ ให้โอกาส เป็นคนละเรื่อง

นักจิตวิทยาการปรึกษาในรายการของ Alljit แยกการให้อภัยออกจากการให้โอกาส การยอมให้อีกฝ่ายกลับมาพิสูจน์ตัวเองไม่ได้แปลว่าความเจ็บได้คลี่คลายแล้ว และชวนสำรวจว่าเราให้โอกาสด้วยเหตุผลอะไร มีความหวัง ความกลัว หรือแรงกดดันจากใครอยู่บ้าง3 มิ้นท์จึงไม่จำเป็นต้องตอบทุกคำถามพร้อมกัน เธออาจขอเวลาตัดสินใจเรื่องงานแต่งก่อน ส่วนกอล์ฟยังต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำ ไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหน

วันที่ 10 ร้านดอกไม้โทรมายืนยันฉากงาน "ชมพูพาสเทลเหมือนเดิมไหมคะ"

"ขอเลื่อนไปก่อนนะคะ" มิ้นท์ตอบ แล้ววางสายก่อนจะเปลี่ยนใจ

วันนั้นยังมีโทรศัพท์อีกหลายสาย กอล์ฟร้องไห้ แม่ของเขาถามว่าจะให้บอกญาติว่าอย่างไร มิ้นท์พูดซ้ำว่าขอเลื่อน ยังไม่ได้พูดว่าจะเลิก สถานที่จัดงานยึดมัดจำไว้ 25,000 บนขอบหน้าต่างห้องมีกุหลาบตูมที่ร้านให้มาเป็นตัวอย่างสี ปักอยู่ข้างสมุดเล่มเล็กที่เธอเริ่มจดความรู้สึกแต่ละวัน

กอล์ฟส่งรูปการ์ดมาให้ดูอีกครั้ง มิ้นท์เห็นชื่อทั้งคู่บนลายที่แม่เขาเลือกแล้ววางโทรศัพท์ลง ตอนเย็นเธอเปิดดูรูปนั้นอีกรอบ ก่อนถามเรื่องเงินเก็บร่วม 280,000 โดยยังไม่ตอบคำขอโทษที่ตามมา