เลยเที่ยงคืนมา 10 นาทีแล้ว ฝนยังยืนอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลในขอนแก่น ข้อความที่ส่งหาเก่งยังไม่ขึ้นว่าอ่าน โทรไป 2 สายก็ไม่มีคนรับ วันเกิดปีที่ 31 ของเธอเพิ่งหมดไปเมื่อกี้ ตอน 6 โมงเย็นเก่งพิมพ์มาว่า "เที่ยงคืนเดี๋ยวไปรับ วันเกิดทั้งที"

3 ทุ่มครึ่งของเวรบ่ายวันนั้น ลูกชายคนไข้เตียง 12 ตะคอกใส่เธอกลางวอร์ด เพราะแม่เขากดกริ่งแล้วไม่มีใครมา ฝนบอก "ขอโทษนะคะ เดี๋ยวดูให้ค่ะ" แล้วเดินไปข้างเตียง เธออยากอธิบายว่าเมื่อครู่ติดอยู่ตรงไหน แต่มีงานต่อจนไม่ได้พูด พอ 00.25 น. เธอก็ยอมขึ้นวินกลับห้อง 40 บาท

ที่ห้องเช่าแถวกังสดาล เก่งหลับไปทั้งเสื้อช่าง หลังล้างแอร์มา 6 เครื่อง บนโต๊ะข้างเตียงมีกุหลาบแดงดอกเดียวในซองพลาสติก 50 บาทจากแม่ค้าในตลาด หนามยังไม่ได้ลิด ฝนคว่ำโทรศัพท์ลง เอากรรไกรมาตัดก้านให้พอดีแจกันแก้วใบเล็กที่ได้ตอนครบรอบปีแรก หนามจิ้มเข้านิ้วโป้ง แล้วเธอก็ร้องไห้ออกมาเป็นครั้งแรกของวัน

"แค่ไม่มารับ จะร้องทำไมวะ" เธอด่าตัวเองในใจ "โดนตะคอกทั้งเวรยังไม่ร้องเลย"

เช้าวันต่อมา เก่งพูดทั้งที่ตายังปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง "เมื่อคืนขอโทษนะ หลับไปตอนไหนไม่รู้"

"ไม่เป็นไร" ฝนตอบ แล้วลุกไปอาบน้ำ

2 วันหลังจากนั้น เธอตอบเขาด้วยสติกเกอร์แทนคำพูด เลิกเวรแล้วก็ไม่ส่ง "ถึงห้องแล้ว" อย่างเคย ในหัวมีข้อสอบข้อเดียว ถ้ารักจริงต้องรู้เอง เก่งไม่รู้ เขาเดาว่าดอกเดียวมันน้อยไป แล้วสั่งช่อกุหลาบออนไลน์ 590 บาท

ทำไมเรื่องเล็กแค่นี้ถึงเจ็บ

ตอนอยู่บนวิน ฝนยังได้ยินเสียงลูกชายคนไข้ในหัว เธออยากกลับไปเล่าให้เก่งฟังว่าเวรนี้หนักแค่ไหน แต่คนที่จะฟังหลับไปแล้ว และยังเป็นคนที่เธอเพิ่งยืนรออยู่หน้าโรงพยาบาลด้วย ฝนวางกระเป๋าเบาๆ ข้างเตียง ไม่อยากปลุกเขา ทั้งที่อยากให้เขาตื่นมาถามสักคำ

มัทนะพาธา บทละครพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6 อธิบายชื่อเรื่องไว้ว่าคือความเจ็บแห่งความรัก1 เทพสุเทษณ์รักนางมัทนาแต่นางไม่รักตอบ จึงสาปให้นางเกิดเป็นดอกไม้หอมบนโลก พร้อมหนาม1 ข้อความที่ฝนส่งไปยังไม่ถูกอ่าน เก่งหลับอยู่ข้างกุหลาบ

ในรายการ Love Life Balance ของ Alljit คุณหมอชวนแยกความทุกข์ที่เรายินดีรับในความสัมพันธ์ ออกจากความทุกข์ที่ทำให้ติดอยู่และหาทางออกไม่ได้2 สำหรับฝน การผิดนัดครั้งนี้จึงควรได้คุยกันว่าเกิดอะไรขึ้นและจะจัดการอย่างไร ความเจ็บไม่ได้พิสูจน์ว่ารักมากพอ และการรักใครก็ไม่ได้ผูกมัดให้ต้องรับทุกอย่างที่เขาทำ

หนาม 3 แบบ

• หนามที่มากับก้าน คือราคาของการที่ใครสักคนสำคัญกับเรา จนเรื่องเล็กจากเขาก็เจ็บ
• หนามที่มือเรากดเพิ่มเพราะกลัว เช่นการตรวจ การรอ การแก้ตัวแทนเขา หรือการเงียบเพื่อทดสอบ
• หนามที่อีกคนเลือกแทงซ้ำ เช่นคำดูถูกหรือการทำให้เรากลัว อันนี้ไม่ใช่ราคาของความรัก

การลืมมารับเป็นสิ่งที่เก่งต้องรับผิดชอบ แม้ไม่ได้ตั้งใจ ส่วนการเงียบของฝนทำให้เขาเดาเรื่องดอกไม้แทนเรื่องการรอ

บ่ายวันที่ 3 ทั้งคู่นั่งกินส้มตำบนพื้นห้องก่อนเธอขึ้นเวร ฝนพูดโดยไม่เงยหน้าจากจาน "วันนั้นเรายืนรอตั้ง 15 นาทีนะ เราไม่ได้อยากได้ดอกไม้แพง เราอยากให้แกมา"

เก่งวางข้าวเหนียวลง "ก็บอกตั้งแต่วันนั้นดิ จะได้ไม่สั่งช่อ 590" ฝนเงยหน้าขึ้น คราวนี้เขาเห็นว่าเธอไม่ได้กำลังพูดถึงเงิน "เออ วันนั้นเรารับปากเอง" เขาว่า แล้วหยิบข้าวเหนียวชิ้นเดิมกลับขึ้นมา

ทั้งคู่หัวเราะ แต่ไม่สุดเสียง ช่อกุหลาบมาส่งตอนเธออยู่บนวอร์ด ห้องนี้มีแจกันใบเดียว เก่งเลยแช่ช่อนั้นไว้ในถังถูพื้น ส่วนกุหลาบ 50 บาทยังปักอยู่ข้างเตียง

ก่อนออกไปขึ้นเวร ฝนถามว่าวันนี้จะมารับไหม เก่งเปิดตารางลูกค้าแล้วบอกว่าอาจไม่ทัน เธอไม่ชอบคำตอบนี้ แต่จองรถไว้ก่อนออกจากห้อง คืนนี้เขาส่งข้อความมาถามถึงเตียง 12 ตอนที่เธอยังตอบไม่ได้