ทำไมเราถึงรักคนที่ไม่ได้รักเรา

เย็นวันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ ปอนด์ยืนอยู่หน้าซุ้มดอกไม้ข้างทางออกบีทีเอส ในมือมีกุหลาบแดงดอกเดียว 80 บาท เขาบอกตัวเองว่าซื้อให้ขำๆ เผื่อพรุ่งนี้ได้ไปกินหมูกระทะกับใบเตย ตามที่เคยพูดกันไว้ว่า "ว่างๆ ไปกินกัน"

ปอนด์อายุ 27 ทำบัญชีอยู่บริษัทขนส่งแถวบางนา เช่าคอนโดเดือนละ 6,500 และโอนให้แม่ที่สุรินทร์เดือนละ 5,000 เขาเจอใบเตย พนักงานต้อนรับโรงแรมย่านสุขุมวิท ในงานแต่งลูกพี่ลูกน้องที่โคราช 3 เดือนที่คุยกันมา เธอตอบบ้าง 1 นาที บ้าง 9 ชั่วโมงพร้อมสติกเกอร์ตัวเดียว แต่ดูสตอรี่เขาทุกอัน คืนหนึ่งตอน 23.48 น. เธอส่ง "ฝันดีนะ" กับรูปหัวใจมา เขาแคปเก็บไว้

เดือนก่อนเขาไม่ไปเขาใหญ่กับเพื่อน ทั้งที่ลงค่าที่พักไปแล้ว 1,500 เผื่อเตยว่าง วันเสาร์ วันวาเลนไทน์ 6 โมงเย็น ข้อความเด้งมา "วันนี้เตยติดงานนะ ไว้ก่อนน้า" 3 ทุ่มกว่า สตอรี่ของเธอขึ้น เป็นหมูกระทะ แก้ว 2 ใบ กับข้อมือผู้ชายใส่นาฬิกาโผล่อยู่ขอบภาพ ปอนด์กดดูซ้ำจนจำได้ว่าหมูชิ้นไหนไหม้

พอ 01.12 น. เขาก็พิมพ์ไปว่า "เตยคิดกับเรายังไงเหรอ" อีก 2 นาทีก็กดยกเลิก ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นว่ามีข้อความถูกยกเลิก

9 โมงครึ่ง ใบเตยตอบมา "ยกเลิกข้อความอะไรอะ 555"

"ส่งผิดครับ 555" ปอนด์พิมพ์กลับ ทั้งที่นั่งอยู่บนเตียงมาตั้งแต่ตี 5

เธอส่งสติกเกอร์แมวหัวเราะมาตัวเดียว กุหลาบดอกนั้นปักอยู่ในขวดน้ำดื่มบนโต๊ะทำงาน พอวันพุธคอดอกก็พับ เขาเก็บไว้จนกลีบเป็นสีน้ำตาล เพราะการทิ้งมันลงถังเหมือนต้องยอมรับอะไรบางอย่าง

ทำไมยิ่งเขาไม่ชัด เรายิ่งติด

สต็องดาลเล่าถึงเหมืองเกลือใกล้ซาลซ์บูร์ก มีคนโยนกิ่งไม้หน้าหนาวที่ไม่เหลือใบลงไปในโพรงร้างของเหมือง 2-3 เดือนต่อมาพอดึงขึ้นมา ผลึกเกลือเกาะระยิบไปทั้งกิ่งจนจำหน้าตาเดิมไม่ได้1 เขาเรียกสิ่งที่ใจคนกำลังรักทำกับอีกคนว่า การตกผลึก1

ปอนด์เก็บรูปหัวใจไว้ดูซ้ำ ส่วนวันที่คุยกันได้เพียงสติกเกอร์ เขาแทบไม่เก็บมาคิด ทุกครั้งที่ใบเตยเงียบ เขาหยิบตารางงานโรงแรมมาอธิบายแทนเธอ การตอบช้า 9 ชั่วโมงอาจมีเหตุผลได้หลายอย่าง แต่ระหว่างที่ยังไม่รู้คำตอบ เขากลับกันวันหยุดของตัวเองไว้ให้การนัดที่ยังไม่เคยตกลง

คำถามที่ปอนด์ยกเลิกเอง

นักจิตวิทยาการปรึกษาที่มาคุยในรายการของ Alljit ชวนคนที่อยู่ในความสัมพันธ์แบบมาๆ หายๆ ไม่ให้คิดแทนอีกฝ่าย หรือตีความเข้าข้างตัวเองเพื่อให้สบายใจ2 ปอนด์ยังไม่ได้คำตอบที่เขาอยากถาม สิ่งที่เห็นคือการนัดถูกเลื่อน และคำถามถูกเขายกเลิกเอง

งานศึกษาประสบการณ์รักข้างเดียวบันทึกความทุกข์จากทั้งฝ่ายที่รักและฝ่ายที่ไม่อาจรักตอบ รวมถึงความรู้สึกผิดของฝ่ายหลัง3 แต่นั่นยังไม่ใช่คำอธิบายว่าใบเตยรู้สึกอย่างไรกับปอนด์ เขาไม่รู้ว่าข้อมือในรูปเป็นของใคร สิ่งที่ค้างอยู่ระหว่างทั้งคู่คือคำถามที่เขายังไม่เคยปล่อยให้เธอตอบ

ปลายเดือนพฤษภาคม ฝนแรกของปี 2 ทุ่มกว่า ปอนด์เดินกลับจากสถานีผ่านซุ้มดอกไม้ที่ปิดไปแล้ว เขากดซ่อนสตอรี่ของเธอตั้งแต่มีนาคม เดือนเมษาเผลอเปิดกลับมาตอนตี 2 แล้วซ่อนอีกรอบ คืนนี้เขาเดินผ่านซุ้มนั้นไปโดยไม่ชะลอ ส่วนรูปที่แคปไว้ยังอยู่ในเครื่อง ยังไม่ได้ลบ

เพื่อนชวนไปเขาใหญ่อีกครั้งในเดือนมิถุนายน ปอนด์ถามค่าที่พักแล้วโอนส่วนของตัวเองไป ก่อนกดส่งข้อความบอกใบเตยว่าวันนั้นไม่อยู่กรุงเทพฯ เขาอ่านใหม่ เห็นว่าเธอไม่ได้ชวนไปไหน จึงลบข้อความที่ยังไม่ได้ส่ง