ลาออกไม่ได้ แล้วขยับอะไรได้บ้าง

วันที่ 26 กันยายน 16.25 น. อีก 4 วันจะสิ้นปีงบประมาณ ผู้อำนวยการกองคลังของเทศบาลวางแฟ้มขอเบิกจ่าย 14 แฟ้มลงบนโต๊ะของเบียร์ กองสูงจนบังจอคอมพิวเตอร์ไปครึ่งจอ

“เบียร์ เอาให้ทันวันที่ 30 นะ” เขาพูดแล้วเดินกลับห้องไป

เบียร์กลับบ้านหลัง 2 ทุ่มมา 2 สัปดาห์แล้ว คืนนั้น 19.40 น. เธอนั่งในรถที่ลานจอดของสำนักงาน พิมพ์จดหมายลาออกในโทรศัพท์ แล้วลบทิ้ง พิมพ์ใหม่แล้วลบอีก รวม 3 รอบ ก่อนสตาร์ตรถกลับบ้าน

ทางออกที่มีแค่ 2 ทาง

เบียร์อายุ 33 เป็นนักวิชาการเงินและบัญชีของเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในสุพรรณบุรีมา 8 ปี เงินเดือน 24,000 บาท เมื่อ 2 ปีก่อนพ่อของเธอเส้นเลือดในสมองตีบ เธอกู้สหกรณ์ออมทรัพย์ 450,000 บาทมาทำห้องน้ำใหม่และซ่อมหลังคาบ้านให้พ่อ ตอนนี้ถูกหักเดือนละ 6,200 บาท เหลืออีก 7 ปี เธอยังไม่ได้ถามสหกรณ์ว่าถ้าลาออกต้องจัดการยอดค้างอย่างไร ส่วนแม่ ไปตลาดทีไรก็คุยกับแม่ค้าว่า “ลูกสาวป้าทำงานเทศบาลจ้ะ”

เบียร์ไม่ส่งจดหมายลาออก เพราะยังไม่รู้เรื่องหนี้และจะบอกแม่อย่างไร เช้าถัดมาแฟ้มทั้ง 14 ยังอยู่บนโต๊ะ

ขยับ 3 อย่างที่อยู่ในมือ

แนวคิดการปรับรูปงานมองพื้นที่ที่คนทำงานอาจขยับได้ ทั้งงานที่ทำ ความสัมพันธ์กับคนร่วมงาน และความหมายที่ให้กับงาน1 พื้นที่นั้นไม่เท่ากันในแต่ละตำแหน่ง เบียร์จึงเริ่มจากเรื่องที่ขอตกลงได้ เธอเสนอให้กันเช้าวันอังคารกับพฤหัสไว้ตรวจแฟ้ม และฝากเรื่องที่ไม่ด่วนให้กลับมาถามหลังช่วงนั้น

จากนั้นเบียร์ชวนผู้อำนวยการมาที่โต๊ะกลม วางการ์ดเปล่าทีละใบแทนแฟ้มแต่ละเรื่อง บอกทั้งชื่องานและวันที่ต้องส่งจนเห็นครบทั้ง 14 ใบ

“พี่คะ 14 เรื่องนี้ ถ้าให้ทันวันที่ 30 หนูทำได้แค่ 10 เรื่อง พี่อยากให้หนูพักเรื่องไหนไว้ก่อนคะ”

ผู้อำนวยการขมวดคิ้วอยู่นาน แล้วดึงการ์ดออกไป 3 ใบ น้อยกว่าที่เธอขอ 1 ใบ แต่เป็นครั้งแรกที่งานบนโต๊ะเหลือเกือบเท่าที่คนคนเดียวทำไหว เธอทำ 11 แฟ้มนั้นเสร็จตอน 4 ทุ่มของวันที่ 30

เบียร์กินข้าวกลางวันกับพี่ติ๋มวัย 54 จากงานพัสดุบ่อยขึ้น เธอทำตารางในคอมให้ พี่ติ๋มช่วยดูว่าแฟ้มไหนจะโดนตีกลับ แต่วันที่งานพัสดุเร่ง พี่ติ๋มก็วางแฟ้มคืนให้พร้อมกล่องข้าวที่ยังไม่ได้เปิด เบียร์เอากลับมาตรวจเอง วันจ่ายค่าอาหารกลางวันโรงเรียนทัน เธอโล่งใจแทนเด็ก 400 คน แต่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับทุกแฟ้ม คนในกองลาออกไป 2 คนแล้วยังไม่มีใครมาแทน

บัญชีที่ชื่อทุนเลือก

ทุกวันที่ 25 เบียร์โอน 2,000 บาทเข้าบัญชีแยกที่ตั้งชื่อว่า “ทุนเลือก” ผ่านไป 7 เดือนมี 14,000 บาท ครั้งแรกที่แม่ถามว่าพอซื้อเครื่องซักผ้าใหม่ไหม เธอเกือบเปิดบัญชีนั้นให้ดู แล้วตอบว่าเดือนนี้ยังไม่พอ ทั้งคืนเธอคิดถึงเครื่องเก่าที่แม่ต้องคอยกดฝาลง ยอดเงินยังอยู่ครบเมื่อเธอเปิดแอปอีกครั้ง

เบียร์รู้ว่าเดือนกันยายนจะวนกลับมาอีก เธอเปิดดูประกาศรับสมัครงานการเงินของโรงพยาบาลจังหวัด แล้วเปิดหน้าสวัสดิการกลับไปมา เงิน 14,000 บาทยังปิดหนี้ไม่ได้ เธอบันทึกประกาศไว้และยังไม่ส่งใบสมัคร เช้าถัดมาผู้อำนวยการเอาแฟ้มใหม่มาวาง เธอขอดูวันที่ต้องส่งก่อนรับเข้ากอง