หน้าต่างบ้านคนอื่น

2 ทุ่ม 40 คืนวันอังคาร ปาล์ม อายุ 38 ทะเลาะกับปลาในคอนโดที่บางใหญ่ซึ่งเพิ่งย้ายเข้ามาได้อาทิตย์เดียว ปลาอายุ 34 ท้องได้ 5 เดือน ลาออกหลังอาเจียนบ่อยจนไปทำงานไม่ไหว พ่อของปลาเพิ่งโทรมาถามว่าเงินดาวน์ 150,000 ที่ให้ยืมไป จะได้คืนเมื่อไหร่ ปาล์มเป็นเซลส์ขายแผงโซลาร์ให้โรงงาน เงินเดือน 25,000 บาท ค่าคอมฯ 3 เดือนหลังได้ 0 บาท

"แล้วจะให้บอกพ่อว่าไง" ปลาถาม มือยังถือโทรศัพท์ค้างไว้

"บอกไปว่าเดี๋ยวคืน" ปาล์มตอบ แล้วคว้าพวงกุญแจเดินออกจากห้อง

เขาลงไปนั่งในรถมือสองอายุ 12 ปีที่ลานจอดชั้นล่าง วางกุญแจคอนโดพิงพวงมาลัย ถ่ายรูป แล้วโพสต์ลงกลุ่มไลน์รุ่น ม.6/2 ตอน 21.14 น. ว่า "บ้านหลังแรกของลูก" สติกเกอร์ยินดีเด้งตามมา 30 กว่าอัน มีของนุ่นด้วย 00.40 น. เขายังนั่งอยู่ในรถ ไถดูรูปที่เจ เพื่อนห้องเดียวกันซึ่งไปอยู่เมลเบิร์น โพสต์ไว้ เป็นงานปิ้งย่างหลังบ้าน มีเด็ก 2 คนกับหมา 1 ตัว ส่วนปาล์มต้องผ่อนคอนโด 2.39 ล้านอีก 30 ปี เดือนละ 13,900 และลูกจะคลอดในอีก 4 เดือน

งานเลี้ยงรุ่น 20 ปีจัดคืนวันเสาร์ที่ 12 กันยายน ที่ร้านอาหารริมแม่น้ำท่าจีน เพื่อนๆ เรียกปาล์มว่า "เศรษฐีคอนโด" นุ่นยกแก้วน้ำอัดลมมาชน "ดีใจด้วยนะ บ้านหลังแรก"

"ผ่อนอีก 30 ปีเว้ย 555" ปาล์มตอบ นุ่นหัวเราะ เขาเห็นจากตาเธอว่าเธอฟังเป็นคำถ่อมตัว

3 ทุ่มครึ่ง ปลาส่งไลน์มาว่าอาเจียนไม่หยุด เธอโทรทีมฝากครรภ์แล้ว ทีมแนะนำให้มาประเมิน เธอขอให้พี่สาวพาไปก่อน

ปาล์มขอตัวจากงานเลี้ยง ขับรถชั่วโมงครึ่งไปพบเธอที่โรงพยาบาล หมอถามว่าเริ่มอาเจียนเมื่อไรและยังดื่มน้ำได้ไหม ปลาเล่าว่าเป็นตั้งแต่บ่าย พยายามดื่มแล้วก็อาเจียน โดยปาล์มนั่งฟังอยู่ข้างๆ

เมื่อกลับถึงห้อง ปลายังเพลีย ปาล์มเดินออกไปซื้อโจ๊กที่ปากซอย ขากลับเดินผ่านทาวน์เฮาส์แถวยาวที่เปิดไฟสีส้ม เห็นคนนั่งกินข้าวกันพร้อมหน้า เขาคิดว่าทุกหน้าต่างที่เดินผ่านมีความสุขกว่าห้องของเขา

ทำไมเราคิดว่าคนอื่นสุขกว่า

งานวิจัย 4 ชิ้นจากทีมเดียวกันเมื่อราว 15 ปีก่อนพบว่า คนเรามักคิดว่าคนรอบตัวรู้สึกแย่น้อยกว่าความจริง และรู้สึกดีมากกว่าความจริง แม้แต่กับเพื่อนที่รู้จักกันดี ส่วนหนึ่งเพราะคนมักเก็บเรื่องแย่ไว้ไม่ให้ใครเห็น คนที่ประเมินความทุกข์ของคนอื่นต่ำไปมาก มักเหงากว่า คิดวนมากกว่า และพอใจชีวิตน้อยกว่า1

นุ่นไม่รู้ว่ารูปกุญแจถ่ายในลานจอดรถหลังทะเลาะกับเมีย ปาล์มเองก็ไม่ได้อยากให้ใครรู้ เขาใส่ 555 ท้ายเรื่องผ่อนบ้าน แล้วรอดูว่ามีใครจะถามต่อไหม

ขึ้นไม้โถกเถกก็ยังเดินด้วยขาตัวเอง

มงแตญเขียนถึงคนบนไม้โถกเถกที่ยังต้องเดินด้วยขาตัวเอง และคนบนบัลลังก์สูงที่ยังนั่งด้วยร่างกายเดียวกับคนอื่น2 ภาพชวนขำนี้ดึงสายตาออกจากความสูงของที่นั่ง ให้กลับมามองคนที่อยู่บนนั้น ปาล์มมีห้องเป็นของตัวเองแล้ว แต่เรื่องที่กลุ้มใจในคืนนี้ยังต้องมีคนรับฟัง ส่วนเจก็มีชีวิตที่ปาล์มยังรู้ไม่ครบ

ปาล์มรู้ว่าตัวเองค้างเงินพ่อตาเท่าไร แต่รู้เรื่องบ้านเจจากภาพเพียงไม่กี่รูป เขาไม่จำเป็นต้องจินตนาการให้เจลำบากเพื่อให้บ้านตัวเองดูดีขึ้น เรื่องที่ยังไม่รู้เว้นว่างไว้ก่อนได้ และเรื่องที่ต้องตอบปลาก็ยังรออยู่ในห้อง

ตี 1 กว่าของคืนงานเลี้ยงรุ่น ปาล์มเปิดรูปหลังบ้านของเจอีกรอบ แล้วพิมพ์ไปว่า "บ้านสวยว่ะ อิจฉาเลย" 2 วันต่อมาเจตอบกลับ "บ้านเช่าเว้ย ผ่อนรถอีก 4 ปี เมียทำ 2 กะ 555" ปาล์มอ่านในรถที่ลานจอดชั้นล่าง และไม่เชื่อเจ เหมือนที่นุ่นไม่เชื่อเขา แล้วเขาก็กดเปิดรูปปิ้งย่างขึ้นมาดูอีกครั้ง

ก่อนนอน ปลาถามอีกครั้งว่าจะตอบพ่อว่าอย่างไร ปาล์มบอกว่าพรุ่งนี้ขอดูยอดในบัญชีก่อน คราวนี้เธอไม่ได้เถียง เพียงตั้งปลุกให้เขาเห็นว่าต้องโทรตอน 9 โมง เขาหันจอคว่ำไว้ข้างหมอน