ช่างหม้อกับช่างหม้อ

6 โมง 40 เช้าวันจันทร์ ในโรงอาหารของโรงงานชิ้นส่วนรถยนต์ในนิคมฯ อยุธยา ทีวีบนผนังเปิดข่าวว่ามหาเศรษฐีคนหนึ่งของประเทศรวยขึ้นอีก 80,000 ล้านในปีเดียว ก้อง อายุ 38 ช่างซ่อมบำรุงที่ทำงานที่นี่มา 15 ปี ตักข้าวมันไก่เข้าปากต่อ ไม่รู้สึกอะไรเลย

2 ทุ่ม 15 คืนเดียวกัน มีคนแคปโพสต์ของเมียบอสมาแปะในกลุ่มไลน์รุ่น ม.6/2 เป็นรูปบอสใส่เสื้อเชิ้ตขาวตัวใหม่ แคปชันว่า "หัวหน้าแผนกซ่อมบำรุงคนใหม่ ภูมิใจในตัวพ่อ" สติกเกอร์ยินดีเด้งตามมา 30 กว่าอัน ก้องพิมพ์ "ยินดีด้วยเพื่อน" กดยกนิ้วให้ แล้วนอนลืมตาอยู่ข้างเมียจนตี 2

บอสนั่งโต๊ะติดก้องมาตั้งแต่ ป.5 ลอกการบ้านกันมาจนจบ ม.6 เมื่อ 13 ปีก่อน ก้องเป็นคนฝากบอสเข้าทำงานที่นี่เอง วันนี้บอสได้เงินเดือนเพิ่มอีก 7,000 บาท ได้โต๊ะในห้องแอร์ และเป็นคนเซ็นใบโอทีของก้อง ส่วนก้องยังได้ 22,500 บาท บวกโอทีเดือนละราว 6,000 ผ่อนทาวน์เฮาส์อยู่เดือนละ 6,800

วันศุกร์ บอสเลี้ยงหมูกระทะทั้งทีม ก้องบอกว่าแม่ไม่สบาย ต้องรีบกลับ แต่เขาไปนั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ฝั่งตรงข้ามร้าน 10 นาที มองเพื่อนร่วมงานชนแก้วกันผ่านควันเตา แล้วขี่กลับบ้าน คืนนั้นเขาตะคอกใส่ลูกชายวัย 10 ขวบเรื่องการบ้านเลขข้อเดียว ตุ๊ก เมียที่ทำไลน์ผลิตอยู่โรงงานเดียวกัน ได้ยินมาว่าแม่เขาไม่สบาย เลยถามว่าเป็นอะไรมากไหม ก้องตอบว่าไม่ได้เป็นอะไร แล้วเดินไปอาบน้ำ

ทำไมข่าวของบอสเจ็บกว่าข่าวเศรษฐี

กว่า 2,300 ปีก่อน อริสโตเติลเขียนว่า เราอิจฉาคนที่อยู่ใกล้เรา ทั้งใกล้ในเวลา ที่อยู่ วัย และชื่อเสียง ไม่มีใครแข่งกับคนที่อยู่ก่อนเรา 10,000 ปี หรือคนที่อยู่สุดขอบโลก เขาสรุปด้วยคำพูดเก่าประโยคเดียวว่า ช่างหม้อก็อิจฉาช่างหม้อ1

เศรษฐีในทีวีอยู่ไกลจนชีวิตเขาไม่เคยเป็นทางเลือกของก้อง แต่บอสเรียนห้องเดียวกัน เข้าโรงงานเดียวกัน ซ่อมเครื่องแบบเดียวกัน ก้องรู้ด้วยว่าบอสยอมอยู่ต่อแก้งานคืนไหนบ้าง เรื่องพวกนั้นไม่เคยรบกวนเขา จนกลายเป็นเหตุผลที่คนอื่นใช้ยินดีกับเพื่อน

นำหน้าไม่ได้สุขขึ้น แต่ตามหลังแล้วเจ็บ

มีการศึกษากับพนักงานมหาวิทยาลัยในแคลิฟอร์เนีย หลังหนังสือพิมพ์เปิดเว็บไซต์ให้ค้นเงินเดือนของคนในที่ทำงานได้ นักวิจัยบอกพนักงานส่วนหนึ่งให้รู้ว่ามีเว็บนี้ คนที่ได้ต่ำกว่าคนกลางๆ ในหน่วยงานเดียวกัน พอใจงานน้อยลงและคิดหางานใหม่มากขึ้น ส่วนคนที่ได้สูงกว่าไม่ได้พอใจมากขึ้น2 ผลนี้มาจากคนในที่ทำงานนั้น จึงยังตอบไม่ได้ว่าก้องควรได้เงินเดือนเท่าไร เขาอาจทั้งอิจฉาเพื่อนและมีข้อสงสัยเรื่องค่าตอบแทนที่สมควรถามได้ การแยกสองเรื่องนี้ออกจากกันจะช่วยให้เขาบอกได้ชัดขึ้นว่าอยากขออะไรจากโรงงาน และอะไรที่ต้องคุยกับบอสในฐานะเพื่อน

วันจันทร์ถัดมา บอสเดินถือแผนโอทีใหม่มาแจกถึงหน้าเครื่อง โรงงานสั่งตัดโอทีทุกแผนก ของก้องลดจาก 60 เหลือ 36 ชั่วโมงต่อเดือน เงินหายไปราว 2,400 บาท

"ข้างบนสั่งตัดทุกแผนกนะเว้ย ไม่ใช่แค่มึง" บอสพูดเบาๆ

"ตามสบายเลยหัวหน้า" ก้องรับกระดาษมาโดยไม่มองหน้า เป็นครั้งแรกที่เรียกบอสแบบนั้น บอสยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วเดินไปแจกคนถัดไป

4 ทุ่ม 10 นาทีคืนนั้น บอสทักไลน์มาว่า "มึงโกรธกูป่าววะ" ก้องพิมพ์ "เปล่า" แล้วลบ พิมพ์ใหม่ว่า "เปล่า แค่เหนื่อย" แล้วกดส่ง เช้าวันรุ่งขึ้นตอน 6 โมงครึ่ง เขาเอากาแฟกระป๋องไปวางบนโต๊ะใหม่ของบอส ไม่มีโน้ต แล้วกลับไปยืนที่ไลน์ผลิตก่อนบอสจะมาถึง สองคนยังไม่ได้คุยกันเรื่องนี้

คืนนั้นก้องเปิดสมุดคณิตของลูกดูอีกที ข้อที่ดุว่าอ่านโจทย์ไม่เป็น ลูกทำถูกแล้ว เขาวางสมุดไว้ตรงเดิม พอลูกออกจากห้องน้ำก็ถามว่าพรุ่งนี้อยากกินอะไร ลูกตอบว่าอะไรก็ได้ แล้วเดินเข้าห้องไป