ยิ่งเป่า ยิ่งลุก

วันเสาร์ต้นเดือนเมษายน 12.15 น. กอล์ฟนั่งพักอยู่บนบันไดหลังบ้านลูกค้าในศรีราชา กล่องเครื่องมือยังเปิดอยู่ข้างตัว คอมเพรสเซอร์แอร์ที่ถอดออกมาวางรออยู่บนพื้น เขาอายุ 34 เป็นช่างแอร์อิสระ มีภรรยากับลูกชายชื่อพีท อายุ 6 ขวบ

ตาของเขาอายุ 86 นอนโรงพยาบาลมา 9 คืนแล้ว แม่ของกอล์ฟอายุ 62 ทำงานโรงอาหารของโรงงานที่ฉะเชิงเทรา ลางานไม่ได้ จึงโอนค่าโรงพยาบาลให้สัปดาห์ละ 3,000 แทนการไปเฝ้า คนที่นอนเฝ้าตาทุกคืนคือแนท ลูกพี่ลูกน้องวัย 31

ระหว่างกินข้าวกล่อง กอล์ฟไถไปเจอโพสต์ของแนท “บางบ้านพ่อป่วยก็ไม่เคยโผล่มาเฝ้า เก่งแต่โอนเงิน” ไม่มีชื่อใครสักคำ แต่เขารู้ทันทีว่าหมายถึงแม่

ภาพหน้าจอใน 3 กลุ่ม

ไม่ถึงนาที เขาแคปหน้าจอส่งเข้า 3 กลุ่ม กลุ่มบ้านใหญ่ที่มีญาติ 27 คน กลุ่มพี่น้อง และกลุ่มเพื่อนช่าง พร้อมพิมพ์ว่า “ดูมันพูดถึงแม่กู” กลุ่มเพื่อนตอบเร็วที่สุด “ด่ากลับเลยมึง” “แบบนี้ต้องแฉ” ยิ่งมีคนตอบ อกเขายิ่งร้อน เขากลับไปพิมพ์คอมเมนต์ใต้โพสต์ของแนทยาว 14 บรรทัด ส่วนแอร์บ้านลูกค้าค้างอยู่ครึ่งเดียว

14.05 น. แนทลบโพสต์ทิ้ง แต่ภาพหน้าจออยู่ในกลุ่มบ้านใหญ่แล้ว ญาติทยอยถามเรื่องแม่ไปถึงคนละบ้าน กอล์ฟไม่รู้ว่าใครเซฟหรือส่งต่อไปที่ไหนบ้าง

พลูทาร์กสังเกตว่าความโกรธอาจลุกหนักขึ้นด้วยสิ่งที่คนโกรธพูดและทำ1 ในการทดลองที่ทำให้นักศึกษาโกรธด้วยคำวิจารณ์แรงๆ กลุ่มที่ชกกระสอบพร้อมนึกถึงคนวิจารณ์ โกรธและก้าวร้าวกว่ากลุ่มที่ชกพร้อมคิดเรื่องออกกำลังกายหรือกลุ่มที่นั่งเฉยๆ2 ผลทดลองนี้จำกัดอยู่ที่กิจกรรมและกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา จึงไม่ควรเอามาปิดปากคนที่ต้องการเล่าเรื่องทุกข์ การขอให้ใครช่วยฟัง ช่วยคิด หรือช่วยให้ปลอดภัย ยังต่างจากการชวนกันซ้อมตอบโต้คนที่โกรธอยู่

เย็นนั้นที่บ้าน

18.40 น. กอล์ฟกลับถึงบ้าน ยังไม่ทันถอดรองเท้า พีทก็วิ่งมาพร้อมกระดาษแผ่นหนึ่ง “พ่อ ดูดิ ผมวาดพ่อซ่อมแอร์”

“เดี๋ยว!” เสียงเขาแข็งกว่าที่ตั้งใจ พีทเดินกลับไปนั่งที่เดิม แล้ววางกระดาษคว่ำไว้บนพื้น

ภรรยาหยิบรูปพีทจากพื้นมาวางไว้บนตู้ให้พ้นทางเดิน แล้วถามว่าแม่รู้หรือยังว่ากอล์ฟส่งรูปโพสต์ไป 3 กลุ่ม เขาตอบว่าเดี๋ยวคงรู้ ผู้ใหญ่เคยสอนว่าไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า แต่ถ้าคนในบ้านไม่ปลอดภัย การบอกคนที่ช่วยได้ก็จำเป็น การส่งให้วงที่เชียร์ให้แฉไม่ใช่ความช่วยเหลือแบบเดียวกัน

20.10 น. แม่โทรมา เสียงสั่น “ส่งไปทำไมลูก แม่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าแม่ไม่ได้ไปเฝ้าตา” กอล์ฟจะตอบว่าแนทพูดก่อน แม่ถามแทรกว่าต้องตอบญาติที่โทรมาอย่างไร เขานั่งอยู่ในรถหน้าบ้าน ฟังเธอร้องไห้โดยยังคิดคำตอบไม่ออก

กอล์ฟลบคอมเมนต์ 14 บรรทัดของตัวเอง แล้วส่งในกลุ่มบ้านใหญ่ว่าคุยกันเองแล้ว ทั้งที่ยังไม่ได้คุยกับแนท ญาติคนหนึ่งตอบว่าดีแล้ว แม่ไม่ได้ตอบอะไร

เซเนกาเสนอให้รอเพื่อให้ความร้อนช่วงแรกซาลง บางเรื่องอ่อนลงได้ในเวลาไม่นาน3 กอล์ฟรู้เวลา 14.05 น. เพราะแนทลบโพสต์หลังถูกเขาคอมเมนต์ไปแล้ว เราไม่รู้ว่าถ้าเขารอ โพสต์นั้นจะหายเองไหม แต่ภาพหน้าจอ 3 กลุ่มเกิดจากมือเขา

สงกรานต์ บ้านกอล์ฟไปเยี่ยมตาตอน 10 โมง บ้านแนทไปบ่าย 3 ตาถามทั้ง 2 บ้านว่าโกรธอะไรกัน ไม่มีใครตอบ คืนวันที่ 15 กอล์ฟขับไปโรงพยาบาลคนเดียว เจอแนทหลับบนเก้าอี้ข้างเตียง เขาดึงผ้าห่มขึ้นคลุม วางเงิน 500 บาทค่าข้าวไว้ แล้วกลับ

เช้าแนทส่งมาว่าขอบใจ แล้วถามว่าวันศุกร์พอมาเฝ้าแทนได้ไหม กอล์ฟเปิดตารางลูกค้า เลื่อนนัดล้างแอร์ไปอีกวันก่อนตอบว่าได้ ยังไม่ได้ถามว่าเธอเขียนโพสต์นั้นเพราะอะไร