คืนวันอาทิตย์ 21.40 น. ภีมเข้าห้องน้ำนานเกินกว่าจะเป็นแค่ปวดฉี่ นุชยืนเคาะประตู มืออีกข้างถือโทรศัพท์ที่เปิดกลุ่มไลน์ผู้ปกครองห้อง ป.4/2 ค้างไว้ ลูกตอบเสียงเบาว่าปวดท้อง เป็นคืนวันอาทิตย์ที่ 3 ติดกันแล้ว

นุชอายุ 39 เป็นพนักงานบัญชีโรงงานชิ้นส่วนรถยนต์ในนิคมบางพลี เงินเดือน 26,000 บาท ชัชสามีวัย 41 เป็นช่างแอร์รับงานเอง เดือนไหนฝนตกทั้งเดือนก็เหลือแค่ 12,000 แต่ทั้งคู่ยังจ่ายค่าเรียนพิเศษวันเสาร์อาทิตย์ให้ภีมวัย 10 ขวบ เดือนละ 6,800 บาท เพื่อสอบเข้าห้องพิเศษ ม.1 ของโรงเรียนประจำจังหวัด

ตารางเรียนพิเศษของภีม

เรื่องหนักขึ้นเมื่อคะแนนคณิตกลางภาคออกมา 11 เต็ม 20 คืนนั้น 22.47 น. แม่คนหนึ่งโพสต์ในกลุ่มว่า “คอร์สคิดเลขเร็วเปิดรอบใหม่นะคะ เหลือ 3 ที่” นุชโอน 1,900 บาทก่อนเที่ยงคืน แล้วค่อยบอกลูกตอนเช้า

นุชเรียนจบ ปวส. แล้วต้องหยุด เพราะที่บ้านส่งต่อไม่ไหว เด็กจบปริญญาที่อายุน้อยกว่าขึ้นเป็นหัวหน้าเธอมาแล้ว 3 คน เวลาเซ็นรับคำสั่งจากคนใหม่ เธอก็นึกถึงใบสมัครเรียนที่เคยพับเก็บไว้ คืนนั้นชัชถามว่าภีมอยากเรียนคอร์สเพิ่มไหม เธอตอบว่า “รอให้มันอยากก็ไม่ทันคนอื่นหรอก”

ชัชพูดว่า “ปล่อยมันบ้างเหอะ สมัยพี่ไม่เห็นต้องเรียนพิเศษ ก็โตมาได้” ตายังอยู่บนคลิปในมือถือ นุชดันสมุดการบ้านไปตรงหน้าเขาแล้วถามว่าข้อนี้ทำอย่างไร ชัชซึ่งออกจากโรงเรียนตอน ม.3 อ่านโจทย์เศษส่วนอยู่พักหนึ่ง ก่อนเลื่อนสมุดกลับไป “วิธีสอนสมัยนี้ไม่เหมือนกัน” ทั้งเทอมเขาไม่เคยเปิดมันมาก่อน

คืนนั้นสองคนทะเลาะกันในครัวด้วยเสียงกระซิบ ภีมนั่งอยู่บนบันได ได้ยินทุกคำ

นิทานชาวนาแคว้นซ่ง

เมิ่งจื่อเชื่อว่าคนเกิดมาพร้อมหน่อของความดี1 เขาเล่าถึงชาวนาแคว้นซ่งที่ร้อนใจว่าต้นกล้าโตช้า จึงดึงทีละต้นให้สูงขึ้น กลับบ้านมาบอกว่า วันนี้เหนื่อยจริง ได้ช่วยต้นกล้าให้โต2

ลูกชายรีบวิ่งไปดู ต้นกล้าเหี่ยวทั้งแปลง เมิ่งจื่อเล่าจบแล้วหันมาที่คนฟัง ท่านว่าในใต้หล้านี้ คนที่ไม่เคยช่วยต้นกล้าแบบนี้มีน้อยนัก2

ท่านเตือนทั้งคนที่ทิ้งนาไม่ถอนหญ้า และคนที่ช่วยด้วยการดึงกล้า2 นุชเคยได้ยินนิทานนี้ในวันประชุมผู้ปกครอง เธอพยักหน้าเหมือนแม่คนอื่นๆ แล้วกลับบ้านไปจัดตารางเรียนให้ลูกต่อ

สิ่งที่นุชถอนออก

คืนวันพุธต้นเดือนกันยายน นุชเปิดประตูห้องลูกจะบอกให้นอน เห็นภีมพลิกใบงานคิดเลขเร็วไปวาดรูปด้านหลัง หลังลูกหลับ เธอเปิดสมุดคณิตดู 6 หน้าสุดท้ายเต็มไปด้วยต้นมะม่วง มอเตอร์ไซค์ และรถกระบะของพ่อ ส่วนโจทย์ด้านหน้ายังว่างอยู่ครึ่งหน้า

สัปดาห์นั้นเธอยกเลิกคอร์สคิดเลขเร็ว ได้เงินคืนครึ่งเดียว แล้วเลื่อนเวลานอนลูกจาก 5 ทุ่มเป็น 3 ทุ่มครึ่ง ชัชรับปากจะนั่งทำการบ้านกับลูกทุกอังคารและพฤหัส สัปดาห์ที่ 2 เขาลืมไป 1 คืน สัปดาห์ที่ 3 ภีมเปิดคลิปอธิบายเศษส่วนให้พ่อฟัง ชัชพยักหน้าเหมือนรู้มานานแล้ว

ปลายเทอมคณิตได้ 12 เต็ม 20 คอร์สวันเสาร์ยังเรียนต่อ แม่คนหนึ่งในกลุ่มไลน์ทักมาว่า “ภีมไม่เรียนคอร์สนั้นแล้วเหรอคะ” นุชพิมพ์คำตอบแล้วลบ 3 รอบ สุดท้ายส่งสติกเกอร์หมียิ้มไปตัวเดียว เย็นนั้นเธอถามชัชว่าเราผ่อนเกินไปไหม เขาบอกว่าไม่รู้ นุชโกรธที่ต้องตัดสินใจเรื่องนี้ตามลำพังอีกครั้ง

คืนนั้นมีประกาศคอร์สใหม่เด้งขึ้นมาอีก นุชขยายรูปดูตารางจนเห็นว่าชนกับเวลานอนที่เพิ่งตกลงกัน เธอยังไม่ปิดหน้าจอทันที ส่วนชัชนั่งอยู่ข้างลูก แต่พอภีมถามโจทย์ข้อถัดไป เขาก็ลุกไปหยิบน้ำ นุชเรียกให้กลับมานั่งก่อน น้ำยังไม่ต้องก็ได้

เดือนที่ผ่านมา ภีมปวดท้องคืนวันอาทิตย์แค่ครั้งเดียว นุชยังไม่รู้ว่าเลือกถูกหรือเปล่า คืนวันอาทิตย์ 3 ทุ่มครึ่ง เธอยังเดินไปยืนฟังหน้าประตูห้องน้ำอยู่ดี