บทที่ 4 จาก 8 · ราว 5 นาที
ลบไม่เท่ากับลืม
ลบรูป 2,431 รูปในคืนเดียว แล้วกู้กลับมา 1 รูปตอนตี 3
สัปดาห์ที่ 7 หลังเลิกกัน เกือบตี 2 ก้อง ช่างไฟวัย 31 นั่งพิงหัวเตียงในคอนโดที่สัญญาเช่าจะหมดสิ้นเดือนพฤษภาคม เปิดอัลบั้มที่ปุ้ยตั้งชื่อไว้ว่า “เรา” ในนั้นมี 2,431 รูป เขากดเลือกทั้งหมดแล้วกดลบ โทรศัพท์ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที
พอปิดไฟ รูปก็เปิดเองอยู่หลังเปลือกตา บางแสนตอนพระอาทิตย์ตก เขากับปุ้ยซ้อนมอเตอร์ไซค์คันที่ยังผ่อนไม่หมด ก๋วยเตี๋ยวเรือ 2 ชามที่เธอแย่งลูกชิ้นไปจากชามเขาทุกครั้ง ตี 3 เขาลุกขึ้นมาเปิดโฟลเดอร์ที่เพิ่งลบ แล้วกู้กลับมา 1 รูป เขาไม่ได้บอกใครว่าเลือกรูปไหน

เช้าวันรุ่งขึ้น โทรศัพท์เด้งรูปความทรงจำ “1 ปีที่แล้ววันนี้” ขึ้นมา เป็นรูปปุ้ยถือชานมยิ้มอยู่ที่บางแสน รูปที่ยังค้างอยู่อีกโฟลเดอร์หนึ่งโดยที่เขาไม่รู้ ก้องสบถใส่โทรศัพท์ทั้งที่อยู่ในห้องคนเดียว สายวันนั้นบนรถกระบะ เขาพูดขึ้นมาโดยไม่มีใครถาม “ลบหมดแล้วยังจำได้ แม่งกระจอกจริงกู”
ลบแล้วยังจำ แปลว่ากระจอกไหม
นักจิตวิทยาการปรึกษาที่มาคุยเรื่องนี้ในรายการของ Alljit มองว่าการลบไม่ได้ดีหรือแย่ในตัวมันเอง ช่วงแรกหลังเลิก มันคล้ายการปฐมพยาบาลที่ช่วยให้เจ็บน้อยลงก่อน แต่ยังไม่ใช่ทางออก กับดักอยู่ที่คำตัดสินรอบสอง เสียงที่บอกว่าลบหมดแล้วยังจำได้ แปลว่าเรากระจอก ซึ่งเป็นปัญหาที่ครอบปัญหาเดิมอีกชั้น1 ประโยคที่ก้องพูดบนรถคือเสียงนั้นแทบคำต่อคำ
นีทเช่มองการลืมว่าเป็นแรงที่ทำงาน คล้ายการย่อยอาหาร ไม่ใช่เพียงปล่อยให้ของเก่าหายไปเอง2 แต่นั่นไม่ได้กำหนดจำนวนวันให้ก้อง เช้าที่รูปเด้งขึ้นมา เขาปิดการแจ้งเตือนแทนการไล่หาอีกว่ารูปตกค้างอยู่กี่โฟลเดอร์ กลับถึงห้องก็ยังเปิดรูปที่กู้ไว้อยู่ดี
วันเสาร์ปลายเดือนพฤษภาคม ก้องรู้แล้วว่าจ่ายค่าเช่า 7,500 บาทคนเดียวไม่ไหว ตอนโพล้เพล้เขาขี่รถไปโครงการบ้านที่ลำลูกกา ที่เคยมาดูกับปุ้ย 2 ครั้ง บ้านชั้นเดียว 2 ห้องนอน ราคา 1.79 ล้าน ดาวน์ 30,000 เป็นแปลงที่ปุ้ยเคยชี้ว่าอยากได้ วันนั้นทั้งคู่ยืนเลือกสีผ้าม่านในบ้านตัวอย่างอยู่เป็นชั่วโมง บ้านหลังนั้นสร้างเสร็จแล้ว ยังไม่มีใครซื้อ ฝ่ายขายทิ้งเก้าอี้ 2 ตัวไว้บนชาน ก้องยืนเกาะรั้วอยู่ 10 นาที จนยามโครงการขี่รถมาจอดถามว่า “มาดูบ้านเหรอครับ” เขาตอบว่าเปล่า แล้วขี่รถกลับ

กล่องของสิ่งที่ไม่เคยเกิด
ในรายการเดียวกัน นักจิตวิทยาชวนมองทั้งเรื่องที่เกิดจริง สิ่งที่ปลุกความจำตอนนี้ และภาพอนาคตที่ไม่เคยเกิด1 ก้องจำมุมบ้านตัวอย่างได้ แต่พอเปิดรูปที่ถ่ายวันนั้น เขากลับเห็นปุ้ยนั่งดูรายละเอียดผ่อนอยู่คนเดียว เขาอยู่ข้างหน้าต่างเลือกว่าจะวางโทรทัศน์ตรงไหน ยังจำไม่ได้ว่าเธอเรียกให้มาดูตัวเลขแล้วกี่ครั้ง
คืนนั้นก้องเปลี่ยนชื่อบัญชี “แต่ง” ที่มีเงิน 86,000 บาทเป็น “ค่าห้อง” วันที่ 1 มิถุนายน เขาย้ายไปห้องชั้นบนของบ้านไม้เก่าแถวรามอินทรา เดือนละ 3,200 บาท จ่ายค่าประกัน 6,400 จากบัญชีนั้น ตอนจัดของ เขาวางแก้ว 2 ใบลงบนชั้นแล้วหยิบใบหูบิ่นกลับมาเพราะชั้นเล็ก ย้ายมันไปไว้ในตู้แทน รูปที่กู้คืนยังซ่อนอยู่ เขาไม่ได้บอกใครว่าเก็บทั้งรูปและแก้วมาด้วย
จุดสำคัญของบทนี้
- ปิดการแจ้งเตือนแล้ว ก้องยังเปิดรูปที่เก็บไว้อีกได้
- บ้านตัวอย่างมีทั้งสิ่งที่เคยทำด้วยกันและอนาคตที่ไม่เกิด เขายังแยกความเสียดายไม่หมด
จบบทที่ 4
ลบไม่เท่ากับลืม
คำถามท้ายบท
“ในความทรงจำที่โผล่มาบ่อยที่สุด อันไหนเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง”
คำตอบเก็บไว้ในเครื่องหรือบัญชีของคุณ ไม่ส่งให้ AI อ่าน
แหล่งอ้างอิงของบทนี้ (2)
- Alljit Podcast. (2025, 9 ตุลาคม). จิตวิทยา ทำไมการลบ…ไม่เคยช่วยให้ลืมจริง ? - พูดคุยกับคุณวันเฉลิม EP.26 [04:09–09:37]. YouTube. ลิงก์
- Nietzsche, F. (1887). Zur Genealogie der Moral, Zweite Abhandlung, §1. ถ้อยคำไทยในเล่มเป็นคำถอดความ ไม่ใช่คำแปลตรง; เทียบฉบับแปลอังกฤษ The genealogy of morals (H. B. Samuel, Trans.; O. Levy, Ed.), T. N. Foulis, 1913, Project Gutenberg eBook #52319. ลิงก์
