ใจที่ยังหิว

เย็นวันเสาร์ สัปดาห์ที่ 3 หลังเลิกกัน ในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ ใกล้คอนโด มือของก้องเอื้อมไปหยิบสาหร่ายทอดรสเผ็ดที่ปุ้ยชอบไปแล้วครึ่งทาง ก่อนจะนึกได้ว่าไม่มีใครรอกินแล้ว เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นจนพนักงานเข็นรถสินค้ามาขอทาง แล้วก็หยิบมันใส่ตะกร้าอยู่ดี

ในตู้เย็นที่ห้องมีไส้กรอกอีสาน 2 พวงที่แม่ยัดใส่เป้ให้ตอนกลับบ้านที่ร้อยเอ็ดช่วงสงกรานต์ “ฝากให้ปุ้ยเด้อ บอกว่าแม่ทำเอง” สงกรานต์นั้นญาติทุกคนถามว่าปุ้ยไม่มาเหรอ เขาตอบทุกคนว่าติดงาน และยังไม่ได้บอกแม่ว่าเลิกกันแล้ว ระหว่างเดินกลับห้อง เขาเริ่มคิดแผนที่จะไปพบปุ้ย เขาจะเอาไส้กรอกของแม่ไปให้เธอถึงที่ทำงาน แล้วบอกเรื่องเงินสินสอดที่เขาจะหามาให้ได้

บัตรคิวหมายเลข 47

วันจันทร์เที่ยง 10 นาที ก้องเข้าธนาคารในห้าง กดบัตรคิวได้เลข 47 นั่งรอ 25 นาทีพร้อมถุงไส้กรอกบนตัก จอเรียกเลขเขาไปช่อง 5 แต่เขาเดินไปยืนที่ช่อง 3 ของปุ้ย เธอเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มแบบที่ใช้กับลูกค้า แล้วรอยยิ้มนั้นก็ค้างอยู่ตรงนั้น “ก้อง มาทำอะไรเนี่ย”

“แม่ฝากไส้กรอกมา” ก้องวางถุงบนเคาน์เตอร์ แล้วพูดประโยคที่ซ้อมมาทั้งคืน “เรื่องสินสอด เดี๋ยวให้แม่ขายนาแปลงเล็ก ได้แสนกว่า”

“ก้องถามแม่หรือยัง” ปุ้ยถามเสียงเบา ก้องไม่ตอบ เพราะยังไม่ได้ถาม เธอมองเขาอยู่นาน “เราไม่ได้เลิกเพราะเงิน 2 แสน รับไส้กรอกไว้นะ แต่อย่ามาที่นี่อีก คิวข้างหลังรออยู่”

พนักงานช่อง 5 ก้มหน้ามองแป้นพิมพ์ ยามเปิดประตูกระจกค้างไว้ให้เขาเดินออก คืนนั้นมีข้อความจากปุ้ยบรรทัดเดียว “อย่ามาที่ทำงานอีกนะก้อง” เขานั่งดูมันบนเตียงจนจอดับไปเอง

หิวอะไรกันแน่

ในการทดลองหนึ่ง คน 15 คนที่ถูกบอกเลิกแต่ยังรักอีกฝ่าย ดูรูปคนที่บอกเลิกเขาแล้วมีการทำงานของสมองส่วนที่เกี่ยวกับรางวัลและความอยากได้ รวมถึงส่วนที่เกี่ยวกับความอยากยาเสพติด1 งานนี้ไม่ได้บอกว่าก้องเสพติดปุ้ย หรือว่าความอยากจะหมดเมื่อไร และไม่ได้ให้สิทธิ์เขาข้ามคิวไปหาเธอ

นักจิตวิทยาการปรึกษาในรายการ Alljit ชวนแยกความอยากได้อีกคนคืนออกจากความรู้สึกที่รับไม่ได้ว่าไม่ได้ถูกเลือก2 ก้องไม่อยากเรียกสิ่งที่ทำตอนเที่ยงว่าการต่อรอง เขาอยากให้ปุ้ยเข้าใจว่าเขาพยายามจริง แต่พอนึกถึงคำถามว่าได้ถามแม่หรือยัง ก็รู้ว่าถ้าเธอตกลง เขายังต้องไปขอแม่ในสิ่งที่ตัวเองเสนอแล้ว

แม่โทรมาตอนเย็น ถามว่าฝากไส้กรอกถึงไหม ก้องบอกถึง แม่ถามว่าปุ้ยว่าอร่อยหรือเปล่า เขาตอบว่ายังไม่ได้กิน และไม่บอกเรื่องนา ปุ้ยส่งข้อความห้ามไปที่ทำงานมาแล้ว เขาอยากอธิบายเพิ่มว่าทำไมไป แต่พิมพ์ไว้ในโน้ตแทนแชตเธอ

ตอนบ่ายของวันเดียวกัน ก้องเล่าเรื่องธนาคารให้โจ้ฟังบนรถเพียงประโยคเดียว พอ 4 ทุ่ม โจ้กับเอก ช่างอีกคนในร้าน มาเคาะห้องแล้วลากเขาไปร้านข้าวต้มโต้รุ่งปากซอย ทั้งมื้อไม่มีใครพูดถึงเรื่องตอนเที่ยง โจ้ตักแกงป่าราดข้าวให้เขาเต็มทัพพี “แดกๆ ไปมึง” ก้องกินหมด 2 จาน เป็นข้าวอิ่มมื้อแรกในรอบ 3 สัปดาห์ ระหว่างกิน เขายังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความของปุ้ยอีก 2 รอบ