คนที่ยังรอ

ปลายเดือนกรกฎาคม ก้องกับปุ้ยเจอกันครั้งเดียวที่สำนักงานขนส่ง เพื่อโอนมอเตอร์ไซค์ที่ผ่อนในชื่อเธอมาเป็นชื่อเขา ทั้งหมดใช้เวลา 40 นาที นั่งรอคิวบนเก้าอี้เหล็กเว้นกัน 1 ที่ ตอนแยกกันที่ลานจอดรถ ปุ้ยยื่นกุญแจรถดอกสำรองที่ยังห้อยพวงกุญแจรูปแมวคืนให้ มองหน้าเขาแล้วพูดว่า “ผอมลงนะก้อง กินข้าวบ้าง” ก้องเอาประโยคนั้นกลับมาทวนอยู่ในหัวหลายสัปดาห์

คนที่ 2 ที่ดูสตอรี่

คืนวันศุกร์ปลายเดือนสิงหาคม 3 ทุ่ม ก้องโพสต์สตอรี่ครั้งแรกในรอบหลายเดือน เป็นรูปแผงโซลาร์ 24 แผงที่ทีมเขาเพิ่งติดเสร็จบนหลังคาโรงงานแถวบางชัน มีเขายืนอยู่ปลายแผงตอนพระอาทิตย์ตก 5 ทุ่ม 41 ชื่อปุ้ยขึ้นเป็นคนที่ 2 ที่ดู ก้องกดดูรายชื่อคนดูซ้ำราว 30 รอบ ทั้งที่รู้ว่ามันจะไม่เปลี่ยน แล้วนอนไม่หลับจนเกือบเช้า

บาร์ตเขียนถึงคนรักที่ยังรอ แม้ทำตัวให้ยุ่งหรือดูไม่แยแส1 ก้องมีรูปงานที่อยากลงจริง แต่ก่อนโพสต์ก็เลื่อนหารูปที่เห็นหน้าตัวเองชัดกว่า พอชื่อปุ้ยขึ้นมา เขารู้แค่ว่าเธอเปิดดู ไม่รู้ว่าเธออ่านแคปชั่นหรือรู้สึกอะไร เขายังเอาคำว่าผอมลงตอนขนส่งมานึกคู่กัน

คืนวันเสาร์ 4 ทุ่มครึ่ง ก้องขี่รถไปอพาร์ตเมนต์ของพี่สาวปุ้ยแถวบางเขน บอกตัวเองตลอดทางว่าแค่จะขี่ผ่าน แต่เขาจอดรถ เดินขึ้นบันไดไปชั้น 4 แล้วยืนอยู่ข้างประตูห้องที่ปิดสนิท 20 นาที ผ่านประตู เขาได้ยินเสียงรายการตลกในทีวีกับเสียงหัวเราะของปุ้ย เขาไม่ได้เคาะ แล้วเดินลงมาเอง

เช้าวันอาทิตย์ 9 โมง 12 นาที มีข้อความจากพี่สาวปุ้ย “ก้อง เมื่อคืนมาที่ห้องใช่ไหม ยามเห็นในกล้อง ปุ้ยกลัวมากนะ อย่าทำแบบนี้อีก” ก้องพิมพ์แล้วลบอยู่นาน สุดท้ายส่งไปว่า “ขอโทษครับพี่ จะไม่ไปอีก”

รอจนเลยเส้น

งานสำรวจคน 464 คนหลังเลิกกันพบว่า การคอยเข้าไปดูหน้าเฟซบุ๊กของแฟนเก่า มาคู่กับความเสียใจที่มากกว่า ความโหยหาที่มากกว่า และการเติบโตของตัวเองที่น้อยกว่า แม้นับเรื่องที่ยังเจอกันนอกจอแล้วก็ตาม2 งานนี้บอกได้แค่ว่าสองอย่างมาคู่กัน ยังบอกไม่ได้ว่าอะไรเป็นเหตุ แต่คืนวันเสาร์ของก้องบอกบางอย่างที่ชัดกว่างานวิจัย

สำหรับก้อง คืนนั้นคือความคิดถึง สำหรับคนที่อยู่หลังประตู มันคือผู้ชายที่ไม่ได้รับเชิญมายืนอยู่หน้าห้องตอน 4 ทุ่มครึ่ง พอรู้ตอนเช้าว่าเขายืนอยู่ตรงนั้น 20 นาที คนในห้องก็ไม่มีทางรู้ว่าคืนต่อไปเขาจะมาอีกไหม หรือจะทำอะไรต่อ นั่นคือความกลัว ความคิดถึงของเขาไม่ได้ทำให้มันกลายเป็นเรื่องอื่น และความผิดตรงนี้เป็นของก้องคนเดียว

คืนนั้นก้องซ่อนสตอรี่ไม่ให้ปุ้ยเห็นและปิดโพสต์เธอจากฟีด ก่อนนอนเขายังเปิดแชตพี่สาวปุ้ย รอว่าขอโทษแล้วจะมีคำตอบไหม แต่ไม่มี เขาปิดม่านและคว่ำโทรศัพท์ คืนต่อมาเล่าเรื่องไปหน้าห้องให้โจ้ฟัง โจ้บอกว่าคราวหน้าถ้าอยากไป ให้โทรหาโจ้ก่อน ก้องไม่ชอบที่ต้องให้เพื่อนคอยกัน แต่รับปากว่าจะไม่ไป หลายสัปดาห์ถัดมายังเผลอเข้าไปดูหน้าเธออยู่