นัดเวลากังวล 15 นาที

19.30 น. ทาวน์เฮาส์แถวบางแค เจนอายุ 34 นั่งกินข้าวกับโน้ต สามีวัย 37 ที่ขับรถรับส่งผ่านแอป ลูกชายวัย 9 ขวบ และน้องสาวที่มาช่วยแพ็กของ ช้อนในมือเธอค้างกลางอากาศมาสักพักแล้ว จนลูกเอานิ้วจิ้มแขน “แม่ ฟังผมพูดอยู่ป่าวเนี่ย”

ถ้าเดือนนี้ขายไม่ออก ค่าผ่าตัดเข่าพ่อจะเอาเงินที่ไหน

เจนไลฟ์ขายเสื้อผ้ามือสองทุกคืน 2 ทุ่มถึงเที่ยงคืน เดือนนี้เธอซื้อกระสอบผ้าจากตลาดโรงเกลือมา 3 กระสอบ 18,000 บาท พอเปิดออกมา กระสอบหนึ่งกลับมีแต่เสื้อเปื้อนคราบ พ่อวัย 68 ที่สุพรรณบุรีต้องผ่าตัดเข่า และยังไม่มีใครรู้ว่าจะเสียเท่าไร

ลูกค้าคนหนึ่งทวงเงินคืน 890 บาท ขู่ว่าจะเอารูปเธอไปโพสต์ประจาน เมื่อคืนก่อนเธอลืมราคาเสื้อตัวหนึ่งกลางไลฟ์ ยืนนิ่งอยู่หน้าคนดู 230 คน จนน้องสาวต้องกระซิบบอกจากหลังกล้อง

นัดแรกที่พัง

งานวิจัยปี 1983 เสนอให้จำกัดเวลาและสถานที่กังวล เพื่อลดการผูกความกังวลกับทุกที่ ผู้ที่รายงานว่าขี้กังวลลอง 4 สัปดาห์ แล้วรายงานความกังวลรายวันลดลงมากกว่ากลุ่มไม่ได้รับคำแนะนำ1

นัดแรกของเจนเริ่มเวลา 00.15 น. หลังปิดไลฟ์ 15 นาทีกลายเป็น 90 นาทีของการไถร้านคู่แข่งกับกระทู้ทวงเงิน แนวทางที่เธออ่านให้นัดเวลาเดิมที่เดิมและไม่ใกล้นอน2 วันที่ 2 เธอบอกตัวเองว่าเดี๋ยวคิดโดยไม่ได้จด แต่พอจะพูดราคาเสื้อก็กลับมานึกว่าลูกค้าจะเอารูปไปโพสต์หรือยัง

5 โมงเย็นที่ระเบียง

สัปดาห์ต่อมาเธอย้ายนัดมาเป็น 17.00 น. ที่ระเบียงชั้นบนก่อนลงไปทำกับข้าว ใช้นาฬิกาทรายจากเกมกระดานของลูกจับเวลา 15 นาที ซึ่งพอสำหรับเริ่มต้น3 ระหว่างวันพอมีเรื่องเข้ามา เธอพิมพ์ลงโน้ตมือถือแค่ 3 คำ แล้วกลับไปแพ็กของต่อ วันแรกจดได้ 9 เรื่อง พอถึงนัด 4 เรื่องดูเล็กลงจนขีดทิ้งได้ อย่างที่แนวทางเดียวกันบอกไว้2

เจนลองเขียนว่าจะทำอะไรต่อกับแต่ละเรื่องตามคำแนะนำ3 ผ้าเปื้อนถูกแยกตะกร้าราคา 20 บาท แต่ถ่ายตำหนิให้ดูก็ยังมีคนถามว่าซักออกแน่ไหม เธอตอบว่ารับรองไม่ได้แล้วเก็บตัวนั้นกลับ เรื่องพ่อ เธอโทรถามโรงพยาบาลทั้งคิวและสิทธิ์ที่ใช้ได้ ลูกค้าคนที่ขู่ได้รับเงินคืน แต่เจนยังขอให้น้องช่วยดูว่าโพสต์อะไรหรือเปล่า บิลครบกำหนดวันนั้นเธอจ่ายเลย ไม่รอเวลา 17.00 น.

เรื่องที่มาตอนตี 1 เธอวางสมุดเล่มเล็กไว้ข้างหมอน เปิดโคมหัวเตียง จด 3 คำ แล้วคว่ำมือถือลง ข้างๆ เธอ โน้ตผู้เป็นสามีหลับไปนานแล้ว มุมห้องมีไฟวงแหวนพับเก็บอยู่ข้างราวเสื้อที่ยังไม่ได้ถ่ายรูป

4 สัปดาห์ต่อมา มีวันที่เจนปิดสมุดแล้วกลับไปกินข้าวได้ แต่คืนที่ลูกค้าเอารูปไปโพสต์จริง เธอเปิดดูจนตี 3 พ่อนัดผ่าตัดได้เดือนหน้า ค่าใช้จ่ายยังไม่มีคำตอบครบ โน้ตถามว่าจะลงไปหาพ่อวันไหน เธอบอกให้รอจนรู้ยอด เขาตอบว่าเรื่องไปดูพ่อไม่ต้องรอทุกยอดก็ได้ เจนรู้ แต่ยังกลัวปิดไลฟ์แล้วขาดเงินเพิ่ม

ทำไมเรื่องที่จดไว้ถึงรอได้

คำแนะนำให้จดและนัดเวลากลับมาคิด2 ช่วยให้เจนไม่ต้องตามทุกเรื่องตลอดวัน แต่เธอยังจัดการเองไม่หมด น้องสาวขอไม่ให้เรียกมาช่วยแพ็กในเวลาที่ไม่ได้ตกลง เจนจึงย้ายนัดบางวันก่อนเตรียมของ และตกลงกันใหม่ว่าแต่ละคนจะช่วยงานช่วงไหน สมุดไม่ได้ทำให้กระสอบเสียหรือคิวพ่อหายไป