บทที่ 6 จาก 8 · ราว 5 นาที
คนเขย่งเท้ายืนได้ไม่นาน
ความสูงที่ต้องเขย่งถึง เป็นความสูงที่ยืมมา และมีดอกเบี้ย
ปลายปีนั้น เหลืออีก 3 สัปดาห์ก่อนตัดยอด คืนหนึ่งตอน 4 ทุ่ม 15 อัปไลน์โพสต์รูปทริปปีก่อนลงกลุ่มทีม พร้อมข้อความ “ใครยังไม่ถอดใจ ยกมือ” เจี๊ยบยังขาดอีก 11 เคส ไม่ถึง 5 นาทีมีคนส่งสติกเกอร์ยกมือมา 14 คน เธอเป็นคนที่ 15
11 เคสสุดท้าย
เจี๊ยบอายุ 43 เป็นตัวแทนประกันชีวิตในโคราชมา 9 ปี ติดท็อป 50 ของภาค 2 ปีซ้อน ไปเวียดนามกับญี่ปุ่น ทริปปีนั้นคือเกาหลี เอกสามีวัย 46 เป็นช่างซ่อมบำรุงโรงแรม ลูก 2 คนอายุ 12 กับ 9 แม่สามีเก็บรูปทริปไว้ให้ญาติดู ก่อนเจี๊ยบมาทำประกัน แม่เคยแนะนำให้เธอหางานประจำใกล้บ้าน
3 สัปดาห์นั้นเธอปิดการขายได้จริง 7 เคส อีก 4 เคสเธอจ่ายเบี้ยปีแรกแทนญาติกับเพื่อนเอง ซึ่งเธอรู้อยู่แล้วว่าปีหน้าจะไม่มีใครจ่ายต่อ รวม 186,400 บาท รูดบัตรเครดิต 2 ใบ เธอติดอันดับที่ 48 และได้ไปเกาหลี
ที่นั่นเธอโพสต์รูปใส่โค้ตยืนหน้าพระราชวัง แม่สามีกดหัวใจเป็นคนแรกแล้วพิมพ์ว่า “ลูกสะใภ้แม่เก่ง” เจี๊ยบอ่านซ้ำหลายรอบบนรถบัส บัตร 2 ใบนั้นอยู่ในกระเป๋าสตางค์ใบเดียวกับพาสปอร์ต
โหลบนชั้นสูง
เดือนมกราคม ใบแจ้งยอดมาถึงบ้าน เจี๊ยบพับใส่โหลบนชั้นสูงสุดในครัว ชั้นที่ต้องเขย่งถึง ดอกเบี้ยถูกบวกในใบแจ้งยอดทุกเดือน เธอจ่ายเดือนละ 13,500 บาท จ่ายไป 12 เดือนยังค้างราว 44,000 กรมธรรม์ทั้ง 4 ฉบับขาดต่ออายุอย่างที่รู้อยู่แล้ว ญาติคนหนึ่งโทรมาถามว่าเอกจะโกรธไหมถ้ารู้

วันหนึ่งเอกหาเทปพันสายไฟ แล้วเปิดโหลใบนั้น เขาถือใบแจ้งยอดมายืนที่ประตูห้องนอน ไม่ได้ตะโกน ถามแค่ว่า “อันนี้ของใคร”
คืนนั้นเอกไปนอนห้องลูก เจี๊ยบซ้อมประโยคถึงตี 2 เช้าจริงพูดได้แค่ “ขอโทษ” เอกขอดูยอดอีกใบ เธอเกือบบอกว่าจำไม่ได้ แต่เขามองอยู่ เจี๊ยบไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดให้ดู ครั้งนี้ความเงียบยาวพอให้ลูกถามว่าเย็นนี้ยังไปกินข้าวข้างนอกไหม
ความพอดีของแม่ลูก 2
เล่าจื๊อเขียนว่า คนเขย่งเท้ายืนได้ไม่นาน คนก้าวยาวเกินขาเดินได้ไม่ไกล1 ภาพนี้เข้ากับโหลของเจี๊ยบ แต่เธอไม่ได้กู้เงินโดยไม่รู้ราคา เธอรู้อยู่แล้วและคิดว่าจะขายเพิ่มทันก่อนเอกเห็นบิล
อริสโตเติลอธิบายว่าความพอดีต้องเทียบกับคนคนนั้น อาหารที่น้อยไปสำหรับไมโล นักมวยปล้ำ อาจมากไปสำหรับผู้เริ่มฝึก2 อัปไลน์อายุ 35 โสด ไม่มีลูก เธอทำเวลาตามเขาไม่ได้ แต่หนี้ครั้งนี้ก็ไม่ได้เกิดเพราะเขาสั่งให้รูดบัตรแทนญาติ
วันที่ทีมบินไปไต้หวัน
ปีนี้เจี๊ยบบอกอัปไลน์ว่าจะไม่ไล่ทริป เขาถามว่าจะวางยอดเท่าไร แล้วชวนประชุมตามเดิม ในกลุ่มมีคนพิมพ์ “ปีนี้พี่เจี๊ยบพักหรอ” เธอไม่ตอบ วันที่ทีมบินไปไต้หวัน เธอกินข้าวมันไก่คนเดียว ไถรูปสนามบินและกดหัวใจให้ทุกคน ยกเว้นคนที่ถามประโยคนั้น

ปีนี้เธออยู่อันดับ 112 รายได้หายไปเกือบ 1 ใน 3 หนี้ยังเหลือราว 44,000 เอกขอให้เปิดยอดบัตรพร้อมกันทุกเดือน บางคืนเธอรำคาญที่เขาไม่เชื่อใจ ทั้งที่เป็นคนทำให้เขาต้องถามเอง ลูกสาวยังอยากเห็นแม่ในรูปเที่ยว เจี๊ยบก็ยังอยากมีรูปใหม่ เธอจึงไม่รับปากเอกว่าจะไม่ไล่ทริปอีกตลอดไป แต่รับปากว่าจะไม่จ่ายเบี้ยแทนใครโดยปิดเขา
จุดสำคัญของบทนี้
- เจี๊ยบยังอยากติดท็อปได้ แต่เงินของบ้านและความเชื่อใจของเอกไม่ใช่สิ่งที่เธอควรตัดสินใจแทนทุกคน
จบบทที่ 6
คนเขย่งเท้ายืนได้ไม่นาน
คำถามท้ายบท
“ตอนนี้คุณกำลังเขย่งอยู่ในเรื่องไหน และจ่ายด้วยอะไร”
คำตอบเก็บไว้ในเครื่องหรือบัญชีของคุณ ไม่ส่งให้ AI อ่าน
แหล่งอ้างอิงของบทนี้ (2)
- Laozi. (1891). The Tao Teh King, or the Tao and its characteristics (J. Legge, Trans.; Sacred Books of the East, Vol. 39). Clarendon Press. (บทที่ 8 และ 24) Project Gutenberg eBook #216. ถ้อยคำไทยในเล่มแปลและเรียบเรียงเองจากต้นฉบับจีน (our rendering). ลิงก์
- Aristotle. Nicomachean ethics, Book II, ch. 6 (1106a36–b4). Greek text: I. Bywater (Ed., 1894), Perseus Digital Library. ถ้อยคำไทยในเล่มแปลเองจากต้นฉบับกรีก (our rendering). Public-domain English reference: D. P. Chase (Trans.), Project Gutenberg eBook #8438. ลิงก์
