หกล้านกับก๋วยเตี๋ยวชามเดิม

ทุกงวดตลอด 28 ปี แม่ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลแบบปกติให้ขวัญใบหนึ่ง เลขท้ายมาจากวันเกิดเธอ แม่เรียกมันว่าใบของขวัญ งวดแรกของปีใหม่ แม่โทรมาตอนบ่าย 4 โมง ผิดเวลาไป 3 ชั่วโมง ขวัญรู้ตั้งแต่ยังไม่กดรับว่ามีเรื่อง

"แม่ตรวจ 3 รอบแล้ว ให้พลอยตรวจอีกรอบ ถูกจริงๆ ลูก 6 ล้าน"

ขวัญล็อกห้องน้ำออฟฟิศ ตรวจผลซ้ำ 4 รอบแล้วแคปเก็บไว้ พิมพ์หาแม่ว่าอย่าเพิ่งบอกใคร แม่ตอบด้วยรูปชูสลากอยู่ข้างป้าแดง ก่อน 1 ทุ่ม ครึ่งตลาดก็รู้

"พ่อว่าไงบ้างแม่" เธอถามตอนโทรกลับคืนนั้น

"พ่อเขาดีใจ นั่งยิ้มอยู่ในอู่ทั้งบ่าย"

"พ่อยิ้มเป็นด้วยเหรอแม่"

แม่หัวเราะจนเสียงในสายแตก แล้วเงียบไป "พูดแบบนี้ทำไม พ่อก็อยู่ข้างแม่" ขวัญถามต่อเรื่องนัดขึ้นเงิน แม่ตอบสั้นลงกว่าเมื่อครู่

หักอากรแสตมป์แล้วเหลือ 5,970,000 บาท หนี้บัตร 186,000 หายไปในบ่ายเดียว ขวัญซื้อคอนโดชั้น 27 ริมแม่น้ำสายเดียวกับหน้าบ้านด้วยเงินสด 3,400,000 บาท แล้วซื้อรถกระบะ 4 ประตูให้พ่อ 899,000 บาท พ่อขับไปจอดข้างอู่ เอาผ้าใบคลุมไว้ทั้งคัน แล้วก็ขี่มอเตอร์ไซค์คันเก่าไปซื้ออะไหล่ตามเคย

"พ่อเขาว่าของดีๆ อย่าเอามาใกล้น้ำมันเครื่อง" แม่อธิบาย ขวัญบอกว่ารถมีไว้ขับ พ่อเดินพ้นกล้องไปแล้ว เธอฝากแม่บอกอีกทีทั้งที่รู้ว่าแม่คงไม่บอก

พอเธอบอกจะซื้อตึกแถวให้แม่เปิดร้านขนม แม่หัวเราะจนต้องวางทัพพี "แม่ขายขนมเพราะแม่ชอบ ไม่ใช่เพราะแม่จน"

เดือนนั้นป้าแดงมาขอยืม 200,000 ไปดาวน์รถให้ลูกชาย "สิ้นปีคืน" ลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ได้คุยกันมา 5 ปีทักมาว่า "สบายดีไหม" อีก 10 นาทีต่อมาก็ "ขอยืม 50,000" ขวัญให้ทั้ง 2 คน แล้วส่งข้อความถามวันคืนให้ชัด ป้าแดงโทรไปหาแม่ว่าหลานจดหนี้กับญาติเหมือนธนาคาร แม่ขอให้เธอลบข้อความ ขวัญไม่ลบ แต่ก็ไม่ได้ทวงอีก ส่วนลูกพี่ลูกน้องส่งรูปลูกชายกับรถมาแทนคำตอบ

ตี 1 คืนหนึ่ง เธอนอนเลื่อนดูราคากระเป๋าใบต่อไป แล้วนึกไม่ออกว่าใบก่อนหน้าคือใบไหน เธอพิมพ์ในกูเกิลว่า ถูกหวยแล้วทำไมไม่มีความสุข ผลแรกเป็นงานวิจัยเก่าที่เทียบคนถูกรางวัลก้อนใหญ่กับคนแถวบ้าน คนถูกไม่ได้สุขกว่าจนเห็นชัด แถมกินข้าวเช้าหรือคุยกับเพื่อนแล้วเพลินน้อยลง1 อีกงานตามคนถูกรางวัลไปหลายปี พวกเขาพอใจกับชีวิตมากกว่าจริงอยู่หลายปี แต่ความสุขรายวันแทบไม่ต่าง2 ขวัญปิดแท็บ แล้วกดจ่าย 34,900 บาทให้กระเป๋าใบนั้นอยู่ดี

ศุกร์นั้นขวัญไปกินก๋วยเตี๋ยวข้างร้านหนังสือมือสองที่เกดทำงานอยู่แถวบางลำพู สมัยได้เงินเดือน 15,000 ทั้งคู่เคยแบ่งก๋วยเตี๋ยวชามเดียวกันกิน คืนนี้ขวัญเสนอจะเลี้ยงทั้งร้าน แต่เกดวางแบงก์ 50 ลงก่อน บอกว่าชามของตัวเองจะจ่ายเอง

ขวัญเก็บแบงก์กลับเข้ากระเป๋าช้าๆ เกดคีบลูกชิ้นจากชามเธอไปกินเหมือนทุกครั้ง น้ำซุปยังเข้มข้น ป้าคนขายยังจำได้ว่าเธอไม่เอาถั่วงอก แต่ขวัญกินไปครึ่งชามแล้วกลับไม่รู้สึกเพลินเหมือนก่อน

"เติมพริกดู เผื่อลิ้นกลับมา" เกดเลื่อนกระปุกพริกมาตรงหน้า

ขวัญเติมไป 2 ช้อน เผ็ดจนน้ำตาไหล แต่ก็ยังไม่ใช่รสที่เคยกิน

เดือนถัดมา พ่อครบ 62 ขวัญเอานาฬิกา 45,900 บาทกลับบ้าน หน้าปัดเรียบเผื่อสายตาพ่อ เขาเปิดกล่องมองอยู่นาน เธอรอรอยยิ้มแบบตอนเครื่องเรือสตาร์ตติด

พ่อปิดฝากล่อง "เก็บเงินไว้เถอะลูก"

พ่อเอากล่องไปใส่ลิ้นชักโต๊ะช่าง รวมกับคู่มือเครื่องยนต์เล่มเก่าที่เปื้อนน้ำมันจนกระดาษใส ขวัญบอกว่าเปลี่ยนแบบได้ พ่อส่ายหน้าแล้วก้มดูเครื่องต่อ เธอหยิบถุงกับใบเสร็จกลับมา คืนนั้นแม่ปูที่นอนไว้ให้แล้ว แต่ขวัญบอกว่ามีงานด่วน ขับกลับกรุงเทพฯ โดยไม่ได้บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุด

6 โมงเช้า ภาพกุหลาบระยิบระยับจากพ่อเด้งขึ้นมาอย่างทุกเช้า ขวัญกดปิดเสียงกลุ่มบ้านริมน้ำทั้งที่ตายังไม่ลืมเต็มๆ แล้วหลับต่อ