วันจันทร์ 10:20 บริษัทขนส่งแถวบางนาเพิ่งย้ายข้อมูลพนักงานขึ้นระบบใหม่ และทั้ง 214 คนต้องกรอกช่องผู้ติดต่อกรณีฉุกเฉินใหม่หมด กิ๊ฟ อายุ 32 เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคล ไล่ทักไลน์ตามทุกคนมาทั้งสัปดาห์ จนเหลือแฟ้มเดียวที่ยังไม่เสร็จ คือแฟ้มของเธอเอง ช่องนั้นยังเป็นชื่อตั้ม ช่องความสัมพันธ์เขียนว่าแฟน กับเบอร์ที่นิ้วเธอกดได้โดยไม่ต้องมอง

เธอลบชื่อตั้ม พิมพ์ชื่อปุ๊ก น้องสาว ใส่เบอร์ใหม่ แล้วนิ้วก็ค้างอยู่เหนือปุ่มบันทึก น้องในทีมเดินมาขอกุญแจห้องประชุม เธอลุกไปหยิบให้ กลับมานั่งที่เดิม แล้วกดบันทึกตอน 10:31 ช่องเดียวใช้เวลา 11 นาที คืนนั้น 23:10 บนโซฟาในคอนโดใกล้ BTS อุดมสุข เธอพิมพ์ว่า “ทำไมลืมแฟนเก่า” ยังไม่ทันพิมพ์ต่อ ช่องค้นหาก็เติม “ไม่ได้” ให้เอง

การเปลี่ยนชื่อในแบบฟอร์มไม่ได้ลบความจำเรื่องตั้ม จิตแพทย์ที่มาคุยในรายการ Love Life Balance ของ Alljit ชวนแยกความรักกับความสัมพันธ์ที่จบแล้ว ออกจากความจำที่ยังเหลือ และดูว่ามันมีอิทธิพลกับชีวิตแค่ไหน1 กิ๊ฟกดบันทึกได้ แต่คืนนั้นยังพิมพ์คำถามที่ไม่ได้ส่งหาใคร

ตั้มอยู่ในช่องที่ยังไม่ได้แก้

กิ๊ฟกับตั้มคบกัน 6 ปี ต้นปี 2568 พ่อของตั้มเส้นเลือดในสมองตีบ ตั้มกลับขอนแก่นไปดูร้านวัสดุก่อสร้าง ส่วนกิ๊ฟทิ้งแม่ที่กรุงเทพฯ คนเดียวไม่ได้ คบทางไกลได้ 4 เดือนก็เลิกกันเมื่อกรกฎาคมปีที่แล้ว 15 เดือนผ่านไป เธอยังจำได้ว่าตัวเองพูดให้เขากลับบ้านก่อน และเกือบขอให้เขากลับมาในสายสุดท้าย

เขายังอยู่ในแพ็กเกจฟังเพลงแบบครอบครัวที่ตัดบัตรเครดิตของเธอทุกวันที่ 3 ในแอปเรียกรถยังมีที่อยู่บันทึกไว้ชื่อ “บ้านตั้ม” เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวเรือปากซอยยังถามว่า “วันนี้มาคนเดียวเหรอ” และที่ยากที่สุดคือซอยหน้าคอนโดตอนฝนเพิ่งหยุด เพราะมันไม่ได้อยู่ในโทรศัพท์ให้ลบ

ตรงหัวซอยเคยมีตั้มยืนรอวินตอน 8 โมง กลางซอยเคยกางร่มคันเดียวกัน หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวเคยแย่งกันจ่าย กิ๊ฟยังเดินทางเดิมไปทำงาน เธอไม่อยากย้ายห้องเพื่อหลบทุกมุม และไม่แน่ใจว่าต่อให้ย้ายแล้วจะหลบได้จริง

คำว่าเรา

เดือนก่อน น้องใหม่ในทีมถามระหว่างกินข้าวเที่ยงว่า “พี่กิ๊ฟชอบไปเที่ยวไหนอะ” เธอตอบทันทีว่า “เราชอบไปเขาใหญ่” แล้วได้ยินคำว่าเราของตัวเองช้ากว่าคนอื่นครึ่งจังหวะ คืนนั้นเธอนอนนึกว่าตัวเองชอบเขาใหญ่จริง หรือตั้มชอบแล้วเธอชอบที่ได้ไปกับเขา และนึกไม่ออกว่าครั้งสุดท้ายที่เลือกที่เที่ยวเองคือเมื่อไหร่

งานศึกษาในสหรัฐฯ พบความเปลี่ยนแปลงและความไม่ชัดเจนในภาพที่ผู้เข้าร่วมมีต่อตัวเองหลังเลิกรา โดยความไม่ชัดเจนนั้นสัมพันธ์กับความทุกข์ใจ2 เรื่องของกิ๊ฟสะดุดอยู่ตรงคำถามเล็กๆ อย่างเขาใหญ่ เธออาจชอบสถานที่นั้นจริงด้วย และชอบที่ได้ไปกับตั้มด้วย ไม่จำเป็นต้องแยกอดีตทั้งหมดให้ขาดก่อนจะเริ่มเลือกทริปครั้งต่อไปเอง

แพ็กเกจที่ยังไม่ยกเลิก

ช่องผู้ติดต่อฉุกเฉินใช้เวลา 11 นาที แต่แพ็กเกจเพลงเธอยังไม่แตะ เดือนละ 250 บาท 15 เดือนเป็น 3,750 บาท เธอเปิดหน้าสมาชิก เห็นชื่อตั้มแล้วกลับออกมา คิดว่าถ้าเอาเขาออก เขาอาจทักมาถาม และถ้าเขาไม่ถามเลยก็คงต้องอยู่กับการไม่ถามนั้นด้วย

กิ๊ฟเปลี่ยนแบบฟอร์มทั้งที่ยังคิดถึงตั้มได้หนึ่งเรื่องแล้ว ส่วนแพ็กเกจเพลงยังค้างอยู่ในบัตร เรื่องที่จำเป็นต้องจัดการอาจเร็วช้าต่างกัน โดยไม่ต้องรอความรู้สึกให้พร้อมเท่ากันทั้งหมด ถ้ายังอยู่ในช่วงที่เพิ่งเลิกและเจ็บสด มูฟออน เป็นอีกเล่มที่ชวนค่อยๆ ดูช่วงเวลานั้น

ก่อนนอน เธอตั้งเตือนในโทรศัพท์ว่า “ยกเลิกแพ็กเกจ” วันที่ 3 เดือนหน้า มองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกดเลื่อนไปเป็นวันที่ 3 ของเดือนถัดไป

เช้าถัดมา กิ๊ฟส่งหาปุ๊กว่าใส่ชื่อเป็นผู้ติดต่อฉุกเฉินที่บริษัท ปุ๊กทักกลับ “ทำไมอะพี่” แล้วถามว่าแม่รู้ไหม กิ๊ฟพิมพ์ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ ยังไม่กดส่ง

เธอเปลี่ยนเป็น “ระบบใหม่อะ” ปุ๊กตอบว่าจะเปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ กิ๊ฟอ่านแล้วเปิดแบบฟอร์มอีกครั้ง คราวนี้เห็นชื่อน้องอยู่ครบ แต่ยังไม่ได้ตอบเรื่องแม่